یعنی چه
روزه دهر به معنای روزهداری مستمر و همیشگی در طول زندگی است، بهطوری که فرد تمام روزها را روزه بگیرد؛ مگر روزهایی که روزه گرفتن در آنها شرعاً حرام است (مانند عید فطر و عید قربان). این عمل در فقه اسلامی بهدلیل آسیب به سلامت بدن و خروج از اعتدال، عموماً مکروه یا ناپسند دانسته شده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «روزه» (با کسره اضافه) و «دَهر» (با فتح دال و سکون هاء) تشکیل شده است.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ اصطلاح روزه تمام سال یا روزه همیشگی، «روزه دهر» با ۷ حرف یا معادل عربی آن «صوم الدهر» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم روزهداری بیوقفه و همیشگی در طول زندگی از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح در اصل از فقه و حدیث عربی وارد زبان فارسی شده و دقیقاً به همین صورت به کار میرود.
در قرآن
ترکیب «روزه دهر» به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده است. با این حال، واژه «الدهر» به صورت مجزا دو بار (در آیه ۲۴ سوره جاثیه و آیه ۱ سوره انسان) آمده است که به همین دلیل به سوره انسان، سوره دهر نیز میگویند. همچنین در روایات آمده که روزه گرفتن ۳ روز در هر ماه، پاداشی معادل روزه دهر دارد.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و متون اخلاقی، این عبارت نماد پا گذاشتن روی خواهشهای نفسانی، امساک مطلق از مادیات و تعلقات دنیا، و رسیدن به زهد شدید است؛ هرچند در شریعت اسلام از افراط در آن نهی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل روزه دهر
اصطلاح «روزه دهر» که معادل عربی آن «صوم الدهر» است، به معنای روزهداری مداوم و بدون افطار در تمام روزهای سال (به جز روزهای حرام مانند عیدین) است. این مفهوم در لغتشناسی از ترکیب واژه فارسی روزه (امساک) و واژه عربی دهر (روزگار و زمان طولانی) ساخته شده است.
از نظر فقهی و احادیث اسلامی، روزه دهر به دلیل صدمه زدن به سلامت جسمی و برهم زدن تعادل طبیعی زندگی، عملی ناپسند و مکروه قلمداد میشود، چرا که اسلام بر اعتدال تاکید دارد. با این حال، در روایات ذکر شده که اعمال مستحبی مانند روزه گرفتن سه روز در هر ماه میتواند ثوابی معادل روزه دهر داشته باشد.
در قلمرو عرفان و ادبیات، این عبارت جنبهای نمادین به خود میگیرد و دلالت بر مجاهدت اکبر، ریاضت نفسانی بالا و دوری همیشگی از گناهان و لذتهای دنیوی دارد.