یعنی چه
این واژه در اصل جمعِ مؤنث کلمهٔ «خَفِرَة» به معنای زن باحیا و نجیب است. در ادبیات و لغتنامههای معتبر به زنانی اشاره دارد که دارای حجب، حیا و وقار فوقالعادهای هستند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت فتحه روی حرف خ، کسره روی ف و فتحه روی ر (خَفِرات) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، این کلمه ۵ حرفی به عنوان پاسخ برای راهنماهای «زنان باحیا» یا «شرمگینان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از ترکیبات معادل برای توصیف زنان نجیب و باحیا استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ریشهٔ اصیل عربی دارد و از فعل خَفَرَتِ المَرأة (آن زن بسیار باحیا شد) مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون زنانِ با حجب و حیا، پاکدامنان و پوشیدهرویان است که در متون کهن به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و متون کهن، این واژه به عنوان نمادی از مظلومیت، نجابت بالا و حفظ حدود اخلاقی و حیای زنانه شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل خفرات
واژه «خفرات» یک کلمه با ریشه عربی است که به متون و اشعار کهن زبان فارسی نیز راه یافته است. این کلمه جمع مؤنث «خَفِرَة» بوده و دقیقاً به معنای زنانِ باحیا، شرمگین و باوقار به کار میرود. در لغتنامههای شاخص مانند دهخدا و تاجالعروس بر ویژگی حیا و نجابت این مفهوم تاکید شده است.
باید توجه داشت که این واژه در متن قرآن کریم به این صورت رسمالخطی وجود ندارد، اما ساختار متمایز آن در زبان و ادبیات کلاسیک نمادی از پاکدامنی و مستور بودن است. همچنین در تداول عامه یا لغتنامههای فرعی گاه احتمال اشتباهپذیری آن با واژگانی نظیر «خرافات» یا ریشههای دیگر پاسداری (خِفارة) مطرح میشود، اما معنای ثبتشده و دقیق آن همان بانوان حیاپیشه است.