یعنی چه
هلاکت در لغت به معنای نیست شدن، تباهی و مرگ است؛ بهویژه مرگی که با سختی، ناگهانی یا به عنوان کیفر و مجازات رخ دهد. این واژه در زبان فارسی به عنوان اسم مصدر مأخوذ از عربی به کار میرود.
مترادف
متضاد
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی با فتح هاء و لام به صورت هَ-لا-کَت تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلماتی مانند نابودی، فنا و نیستی نیز کاربرد دارند اما خود کلمه هلاکت دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
به عربی
در قرآن
ریشه «هلک» ۶۸ بار در قرآن کریم به کار رفته است. برخلاف کاربرد رایج و منفی آن در فارسی امروز، در قرآن هم به معنی مرگ طبیعی (مانند درگذشت حضرت یوسف در آیه ۳۴ سوره غافر) و هم به معنی نابودی اقوام با عذاب الهی استفاده شده است. همچنین در آیه ۱۹۵ سوره بقره («وَلَا تُلْقُوا بِأَیْدِیکُمْ إِلَى التَّهْلُکَةِ») به معنای قرار گرفتن در معرض خطر و نابودی آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل هلاکت
واژه «هلاکت» از ریشه عربی «ه ل ک» گرفته شده است، هرچند ساختار این اسم مصدر با تاء تأنیث در آخر، بیشتر مأخوذ از قواعد رایج در زبان فارسی است و در عربی فصیح کلماتی مانند هلاک یا تهلکه کاربرد بیشتری دارند. این کلمه در مفهوم عمومی خود به پایان قطعی، مرگ ناگهانی یا سخت و سقوط کامل اشاره دارد و متضاد مفاهیمی چون بقا، زندگی و نجات است.
در فرهنگ و ادبیات، هلاکت معمولاً با بازنماییهای نمادینی همچون ویرانهها، گرداب، داس مرگ و آتش عذاب همنشین است. بررسی ریشه این واژه در متون کهن و قرآن کریم نشان میدهد که دامنه معنایی آن بسیار گستردهتر از بار منفی و تحقیری امروزی آن بوده و شامل هرگونه درگذشت یا فروپاشی مادی و معنوی میشده است.