یعنی چه
واژهٔ «برمون» در متون کهن دو معنای مجزا دارد؛ در اصطلاح شعر و ادب فارسی به عنوان معادل واژهٔ «برما» (مته یا ابزار سوراخ کردن) به کار رفته و در کتب طب سنتی (مانند تحفه حکیم مؤمن) نامی هندی برای گیاه دارویی «الوسن» است.
تلفظ
این کلمه به صورت بَرمون (Barmun) تلفظ میشود که حرف اول آن دارای فتحه و حرف دوم ساکن است.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ این کلمه با توجه به طراح سؤال میتواند خودِ «برمون» (۵ حرف)، معادل ادبی آن «برما» (۴ حرف) یا نام دیگر آن «الوسن» (۵ حرف) باشد.
به انگلیسی
به دلیل کهن و خاص بودن این واژه در شعر فارسی و ابهام در ماهیت دقیق گیاه الوسن در هند، معادل انگلیسی مشخصی در لغتنامهها برای آن وجود ندارد.
به فارسی
مترادفهای فارسی این واژه در حوزه ادبیات «برما» و در حوزه گیاهشناسی قدیم «الوسن» گزارش شده است.
در قرآن
واژهٔ برمون ریشهٔ عربی یا قرآنی ندارد و یک واژهٔ کهن فارسی و دخیل هندی است؛ بنابراین در آیات قرآن به کار نرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل برمون
واژهٔ «برمون» از جمله کلمات بسیار مهجور، تخصصی و کمکاربرد در زبان فارسی است. این کلمه بر اساس مستندات لغتنامههای معتبری چون دهخدا، دو وجهه معنایی متفاوت دارد؛ از یک سو در ادبیات و شعر کلاسیک فارسی به معنای ابزار سوراخکاری یا همان «برما» به کار رفته و از سوی دیگر در منابع طب سنتی قدیمی مانند تحفه حکیم مؤمن، ریشهای هندی داشته و به عنوان نام یک گیاه دارویی به نام «الوسن» معرفی شده است.
نکتهٔ مهم در بررسی این واژه، عدم اشتباه گرفتن آن با کلمات مشابهی چون «برموم» (موم زنبور عسل) است. به دلیل قدمت بالا و کاربرد بسیار محدود، این واژه امروزه کاربرد زنده در زبان محاورهای یا رسمی ندارد و بیشتر در حل جداول کلمات متقاطع یا پژوهشهای متون کهن به چشم میخورد.