یعنی چه
این واژه به معنای پهن کردن، منبسط ساختن، وسیع کردن یا مفروش کردن است. ریشه در زبانهای ایران باستان (پهلوی: pahn) دارد و به عمل متعدی و گسترده کردن چیزی اشاره میکند که در مفاهیمی مانند گستراندن زمین (دحو زمین) یا پهن کردن فلزات و خمیر کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح پ (پَهن) و سکون ه و ن، و سپس مصدر متعدی گَردانیدن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود واژه «پهن گردانیدن» با ۱۱ حرف است یا میتوان از معادلهای سه حرفی آن مانند بسط و دحو استفاده کرد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد (مانند پهن کردن خمیر، فلز یا گستردن یک سطح) از واژگان متفاوتی در انگلیسی استفاده میشود.
به عربی
در متون لغوی عربی، تفطیح به معنی پهن کردن اجسام سخت و دحو و بسط به معنی گستردن سطوح به کار میروند.
نماد چیست
عبارت «پهن گردانیدن» یک ترکیب فعلی توصیفی و لغوی است و بر خلاف برخی واژگان اساطیری یا کهن، نماد فرهنگی، نمادین یا اسطورهای خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل پهن گردانیدن
واژه «پهن گردانیدن» یک ترکیب فعلی اصیل فارسی است که ریشه در زبان پارسی میانه و اوستایی دارد. این عبارت به طور کلی به مفهوم افزایش پهنا، عریض کردن، گستردن و منبسط ساختن سطوح یا اشیاء اشاره دارد و کاربردهای متنوعی از کارهای روزمره (مانند پهن کردن خمیر) تا مفاهیم صنعتی (مانند تفطیح و پهن کردن آهن) را در بر میگیرد.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، اگرچه عین این عبارت فارسی در متن عربی وجود ندارد، اما معادلهای دقیق آن مانند «بسط» و «دحو» به وفور در توصیف آفرینش زمین و گستردگی روزی انسانها به کار رفتهاند. این واژه از نظر ساختاری یک مصدر متعدی مجهولنما یا ساختگی است که با اضافه شدن «گردانیدن» به صفت «پهن» معنای اجرایی و عملیاتی به خود گرفته است.