یعنی چه
الغابرین جمع کلمه الغابر (اسم فاعل) از ریشه غبر است. این واژه از کلمات اضداد در زبان عربی است، اما در بافت قرآنی به کسانی اشاره دارد که همراهانشان رفتند و آنها در جای خود باقی ماندند تا عذاب شوند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح همزه و سکون لام، فتح غین و الف کشیده، کسر باء، سکون یاء و نون ساکن در وقف است.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع و شرح در متن معمولاً به عنوان رمز یا پاسخ برای راهنمای «باقیماندگان در عذاب» یا «همسر لوط در قرآن» استفاده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این واژه اغلب به کسانی که عقب مانده و دچار عذاب شدند تعبیر شده است.
به عربی
فی لغة العرب، الغابرین تعنی الذین بقوا فی مکانهم بعد رحیل الآخرین، وتُطلق فی القرآن علی من تخلّف عن النجاة واستحقّ العقاب.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این واژه «پسماندگان» یا «عقبماندگان از کاروان نجات» است که در نهایت به هلاکت و نابودی آنها منجر شد.
در قرآن
کلمه الغابرین دقیقاً ۷ بار در قرآن کریم (سورههای اعراف آیه ۸۳، حجر آیه ۶۰، شعراء آیه ۱۷۱، نمل آیه ۵۷، عنکبوت آیات ۳۲ و ۳۳، و صافات آیه ۱۳۵) ذکر شده است. تمامی این آیات به سرگذشت قوم لوط و بهویژه همسر حضرت لوط اشاره دارند که به دلیل دلبستگی به قوم فاسد، از شهر خارج نشد و در عذاب باقی ماند.
جمعبندی و توضیح کامل الغابرین
واژه الغابرین از ریشه ثلاثی مجرد (غ-ب-ر) بر وزن فاعلین، یکی از کلمات نمادین در فرهنگ قرآنی است. اگرچه این کلمه در لغت عرب از واژگان اضداد به شمار میرود، اما کاربرد مستند و مکرر آن در قرآن کریم کاملاً بر مفهوم باقیماندگان در باطلاق گناه و پسماندگان در عقوبت و عذاب دلالت دارد.
این کلمه در تمامی ۷ موضع نزول خود، مستقیماً به عاقبت شوم همسر حضرت لوط و پیروان همسو با ظالمان اشاره میکند. او با وجود نزدیکی فیزیکی به پیامبر خدا، به دلیل خیانت فکری و عقیدتی از کاروان نجاتیافتگان جا ماند و در میان قوم گناهکار به هلاکت رسید تا برای همیشه نماد عبرت و محرومیت از رحمت الهی باشد.