یعنی چه
این ترکیب واژگانی به مفهوم کرم، سخاوت، و انعام اشاره دارد که در آن فرد با بزرگواری روح، مال یا نعمتی را به دیگری واگذار میکند یا از خطای او درمیگذرد.
تلفظ
واژه اول دارای سکون بر روی خ و شین دوم است و واژه دوم با فتح عین و طاء ممدود قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع این عبارت معمولاً به عنوان راهنما برای پاسخهای ۸ حرفی یا مترادفهای کوتاهتر آن استفاده میشود.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق این مفهوم در زبان انگلیسی، بسته به میزان رسمی بودن متن، از واژگان فوق استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این ترکیب بر مفاهیمی چون بزرگواری، رهایی از بخل و نثار کردن نعمت به دیگران دلالت دارند.
در قرآن
در قرآن کریم واژه عطا به عنوان احسان بیپایان پروردگار (مانند آیه ۱ سوره کوثر: إِنَّا أَعْطَیْنَاكَ الْكَوْثَرَ) و همچنین در معنای مطلقِ پرداخت و دادن مال به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بخشش و عطا
ترکیب واژگانی «بخشش و عطا» از دو بخش با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ بخشش که واژهای پارسی و برخاسته از ریشه اوستایی است، در کنار عطا که ریشهای عربی دارد. این دو در کنار یکدیگر متمم معنایی زیبایی را میسازند که نشاندهنده سخاوت بیکران، کرم و بزرگمنشی است.
در فرهنگ عامه و ادبیات عرفانی ایران، این مفهوم با نمادهایی چون باران بهاری و دریای خروشان توصیف میشود؛ چرا که این پدیدهها بدون منت و چشمداشت، حیات و برکت را به جهان نثار میکنند. همچنین بررسی آیات قرآنی نشان میدهد که عطا مرتبهای از لطف و تسلیم را در خود دارد که در عالیترین سطح خود، به مواهب الهی به بندگان تعبیر میشود.