یعنی چه
واژهٔ «الکِواء» در اصل یک لفظ عربی به صورت جمع است که مفرد آن «کوة» (کَوّه/کُوه) میشود. این واژه به منفذها، شبکهها یا پنجرههای ریزی اطلاق میگردد که در دیوارهای قدیمی برای ورود نور، تهویه هوا یا خروج دود تعبیه میشده است. همچنین اگر به صورت صفت و با فتح و تشدید خوانده شود (الکَوّاء)، به معنی فرد بدزبان و دشنامدهنده یا کسی است که شغلش داغ کردنِ پوست حیوانات است.
تلفظ
این کلمه بسته به ساختار معنایی دو نوع تلفظ دارد؛ در حالت اسمی و به معنی روزنهها با کسر کاف و امتداد الف «الکِواء» خوانده میشود و در حالت صفت یا اسم مبالغه با فتح کاف و تشدید واو «الکَوّاء» تلفظ میگردد.
در جدول
کلمه الکواء دقیقاً شش حرف دارد و در حل جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای طراحان سوال با راهنمای «روزنهها»، «پنجرههای کوچک قدیمی» یا «نام یکی از سران خوارج (ابن الکواء)» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی مفهوم معماری و ساختاری الکواء از واژگانی که به منافذ، بازشوها و سوراخهای تهویه هوا یا نور اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که واژه اصالتاً عربی است، در لغتنامههای عربی نیز به عنوان جمعِ کواة یا معادل منافذ و گشودگیهای ریز در دیوارهای بناها تعریف میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی برابر است با روزنهها یا سوراخهای دیوار که در معماری سنتی ایران نیز به وفور جهت نورگیری و تهویه مطبوع فضاها به کار میرفته است.
نماد چیست
کلمه الکواء در ادبیات، اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه نماد مفهوم نمادین، ماورایی یا استعاری خاصی به شمار نمیرود و صرفاً یک واژهٔ کاربردی، فیزیکی و ساختاری در معماری قدیم یا یک نام تاریخی (اشاره به ابنالکواء) است.
جمعبندی و توضیح کامل الکواء
واژهٔ «الکواء» یک لفظ اصیل عربی وارد شده به زبان فارسی است که در وهلهٔ اول کاربردی ساختاری و معماری دارد. این کلمه به عنوان جمعِ «کوة»، به معنای روزنهها، منافذ و پنجرههای کوچکی است که در دیوارهای ضخیم خانههای قدیمی برای عبور نور و خروج دود یا تهویه هوا ساخته میشد. بسته به نوع تلفظ، این واژه میتواند به صورت صفت (الکَوّاء) به معنی فرد بدزبان یا داغکننده پوست نیز به کار رود.
در بستر تاریخ اسلام، این کلمه بیش از هر چیز یادآور شخصیت تاریخی «ابن الکَوّاء» (عبدالله بن کواء) از سران و سخنوران خوارج است که در دوران خلافت حضرت علی (ع) نقشی منافقانه و چالشبرانگیز داشت. از این رو، الکواء هم در متون لغوی مربوط به معماری سنتی و هم در متون تاریخ اسلام کلمهای شناختهشده و پرکاربرد به شمار میرود.