یعنی چه
دلآزرده به کسی گفته میشود که از رفتار، گفتار یا حادثهای ناگوار، دچار رنجش خاطر، اندوه و دلشکستگی شده و احساساتش آسیب دیده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «دِلْآزُرْدِه» است که از دو بخش «دل» (با سکون ل) و «آزرده» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «دل آزرده» به عنوان پاسخ برای واژههای راهنمایی مانند رنجیدهخاطر یا ملول به کار میرود و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان و شدت اندوه، از واژههای متنوعی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات کنایی مانند مکسور القلب یا مجروح الخاطر دقیقترین معادلها برای دلآزرده هستند.
به فارسی
واژههای هممعنی فارسی آن شامل رنجیدهخاطر، ملول، محزون، غمزده و دلشکسته است که همگی بیانگر حالت اندوه درونی هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، دلآزردگی با نمادهایی چون قلب شکسته، گل پژمرده و چهره مغموم شناخته میشود. همچنین در شعر فارسی، «آه سرد» نشانه بارز فرد دلآزرده است. در مفاهیم قرآنی نیز حالتهایی مانند «ضَیقِ صدر» (تنگی سینه از اندوه) نزدیکترین معادل مفهومی به آن است.
جمعبندی و توضیح کامل دل آزرده
واژه «دلآزرده» یک صفت مرکب فاعلی و مفعولی بسیار رایج و اصیل در زبان فارسی است. این کلمه از ترکیب دو بخش «دل» (ریشه پهلوی dil) و «آزرده» (از مصدر آزردن به معنی رنجاندن) ساخته شده است و به حالت روحی فردی اشاره دارد که به دلیل رفتار یا گفتار ناخوشایند دیگران، دچار رنجش عمیق، اندوه و شکستگی قلب شده است.
این واژه در ادبیات فارسی کاربرد گستردهای دارد و با نمادهایی همچون قلب ترکخورده، گل پژمرده و آه سرد تصویر میشود. هرچند خود واژه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما مفهوم آن با اصطلاحاتی نظیر «ضَیق صدر» و «حزن» که به گرفتگی دل و اندوه درون اشاره دارند، مطابقت دارد.