یعنی چه
این عبارت ترکیبی وصفی از زبان عربی است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. «عظم» به معنای استخوان و «رمیم» به معنای پوسیده، پودر شده و متلاشی است. در مجموع برای توصیف بقایای مردگان و اوج فناپذیری جسم انسان به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «استخوان پوسیده»، کلمه هفتحرفی «عظم رمیم» یا واژه چهارحرفی «رمیم» مد نظر قرار میگیرد.
به عربی
در زبان عربی این ترکیب به صورت مفرد و جمع برای اشاره به استخوانهای کهنه و متلاشیشده استفاده میشود و کاربرد قرآنی دارد.
به ترکی
در ترکی استانبولی امروزی از عبارت Çürümüş kemik استفاده میشود، اما در ادبیات مکتوب ترکی عثمانی قدیمی، عینا همین ترکیب عربی-فارسی کاربرد داشته است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «استخوان پوسیده»، «استخوان ریزیده» و «رُفات» است که همگی به از هم پاشیدن جسم پس از مرگ اشاره دارند.
در قرآن
این ترکیب صراحتاً در آیه ۷۸ سوره یس («قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ») در پاسخ به منکران معاد، و همچنین در آیه ۴۲ سوره ذاریات برای توصیف قدرت تخریب باد عذاب آورده شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، عظم رمیم نماد ناپایداری جهان مادی و عجز انسان در برابر قدرت الهی است. شاعران بزرگی همچون حافظ از آن برای نشان دادن اعجاز عشق یا قدرت رستاخیز یاد کردهاند؛ آنجا که میگوید: «بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری / سر برآرد ز گِلم رقصکنان عظم رمیم».
جمعبندی و توضیح کامل عظم رمیم
عبارت «عظم رمیم» یک ترکیب وصفی عربی است که به معنای استخوان کهنه، پوسیده و متلاشیشده میآید. این واژه ریشه عمیقی در آیات قرآن کریم دارد و به عنوان نمادی برای به تصویر کشیدن معاد، رستاخیز و قدرت مطلق خداوند در زنده کردن دوباره مردگان شناخته میشود.
در ادبیات فارسی، شاعران از این تعبیر برای نشان دادن نهایت فناپذیری جسم انسان و همچنین قدرت اعجازآمیز عشق استفاده کردهاند که میتواند حتی به جسمی بیجان و متلاشیشده، جانی دوباره ببخشد. این کلمه در طراحهای جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ کلیدی هفتحرفی برای راهنمای استخوان پوسیده کاربرد دارد.