یعنی چه
«اقاویل» در لغت به معنای سخنان و گفتهها است. این واژه در متون کهن و ادبی اغلب به سخنان پراکنده، شایعات یا ادعاهای بیاساس و دروغین اشاره دارد. از نظر ساختار صرفی، این کلمه «جمعالجمع» است؛ به این صورت که «قول» مفرد است، جمع آن «اقوال» و جمعِ اقوال، «اقاویل» میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت فتحة الف اول، قاف و الف کشیده، و واو مکسور است: اَقاویل.
در جدول
در پاسخ به سؤالات طراحان جدول برای کلماتی مانند «سخنان»، «گفتهها» یا «ادعاهای بیاساس»، واژه ۶ حرفی «اقاویل» یک جواب دقیق است.
به انگلیسی
بسته به لحن متن، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
به فارسی
معادلهای فارسی اصیل و روان این واژه شامل سخنان، گفتهها، زبانزدها و جستارها است.
نماد چیست
واژه «اقاویل» یک اصطلاح زبانی، مکتوب و صرفی است و نماد تصویری، اسطورهای یا سمبلیک خاصی در ادبیات و فرهنگ برای آن تعریف نشده است؛ اما به صورت مفهومی نمایانگر ادعا یا سخن است.
جمعبندی و توضیح کامل اقاویل
واژه «اقاویل» یک کلمه عربی وارد شده به زبان فارسی است که از ریشه «ق و ل» (قول) گرفته شده است. این واژه از نظر ادبی ساختار جالبی دارد و «جمعِ جمع» (جمعالجمع) به شمار میرود؛ چرا که ابتدا کلمه «قول» به «اقوال» جمع بسته شده و سپس «اقوال» به صورت «اقاویل» مجدداً جمع در آمده است.
اگرچه این واژه در لغت به معنای مطلقِ سخنان و گفتارهاست، اما در بیشتر متون کهن فارسی و کاربردهای ادبی، بار معنایی منفی به خود گرفته و به شایعات، ادعاهای بیاساس، یا سخنان باطل و تراشیده شده اشاره دارد. حتی در قرآن کریم نیز این واژه یکبار در آیه ۴۴ سوره حاقه («وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِیلِ») به معنای سخنان دروغین و ادعاهای باطل به کار رفته است.
امروزه این واژه بیشتر در متون رسمی، حقوقی یا ادبی کاربرد دارد و در زبان عامیانه کمتر شنیده میشود؛ با این حال، در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، به عنوان یک واژه ۶ حرفی معادلِ سخنان و شایعات، کاربرد فراوانی دارد.