یعنی چه
عبارت «نگاه غضبآلود» برای توصیف حالتی از چهره و چشمان به کار میرود که به وضوح نشاندهنده خشم، عصبانیت شدید و ناراحتی عمیق فرد از یک موضوع یا شخص دیگر است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «نِگاهِ غَضَبْآلودْ» (ne-gāh-e ghazab-ālūd) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۱۱ حرف بدون احتساب فاصله) خود «نگاه غضب الود» یا کلماتی نظیر «چشمغره» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان شدت خشم میتوان از ترکیبها یا واژگان فوق استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیبات وصفی یا اضافه با ریشه «غضب» استفاده میشود.
به فارسی
این عبارت یک ترکیب فارسی-عربی است. واژگان هممعنی و معادلهای خالص فارسی یا کنایی آن شامل چشمغره، نگاه خشمگین، نگاه تند و نگاه چپچپ میشود. متضاد آن نیز نگاه مهربان و رأفتآمیز است. از نظر ریشهشناسی، «نگاه» ریشه در زبان پهلوی (nikāh) دارد و «غضبآلود» از غضب (عربی) + آلود (پسوند صفتساز فارسی) تشکیل شده است.
در قرآن
خود این ترکیب عینا در قرآن نیست، اما مفهوم آن در آیه ۵۱ سوره قلم اشاره شده که میفرماید کافران نزدیک بود تو را با چشمانشان آسیب برسانند که مفسران آن را نگاهی از روی کینه و غضب شدید دانستهاند. همچنین واژه «مغضوب» در سوره حمد با آن همخانواده است.
جمعبندی و توضیح کامل نگاه غضب الود
عبارت «نگاه غضبآلود» یک ترکیب وصفی است که از آمیختگی زبان فارسی و عربی شکل گرفته است. این اصطلاح در ادبیات و زبان روزمره برای توصیف حالتی از چهره به کار میرود که در آن چشمان فرد، شدت خشم، ناراحتی عمیق و عدم رضایت او را بازگو میکنند. در زبان بدن، این نوع نگاه به عنوان ابزاری برای تهدید، هشدار یا قطع ارتباط عاطفی شناخته میشود.
این واژه در فرهنگهای لغت و کاربردهای جدولی با اصطلاحاتی مانند «چشمغره» یا «نگاه خشمگین» مترادف است و در متون مذهبی و تفسیری نیز مفاهیمی مشابه آن (مانند نگاه کینهتوزانه دشمنان به پیامبر) مورد تحلیل قرار گرفته است. در مجموع، این عبارت نشاندهنده تجلی بیرونی احساس منفی و خشم درونی انسان از طریق ابزار قدرتمند چشم است.