یعنی چه
حاسر در لغت به کسی گفته میشود که پوشش یا زره ندارد (مانند سر برهنه در میدان جنگ). این واژه در مفهوم استعاری و ثانویه به معنای انسان خسته، درمانده، ناتوان و اندوهگین که دچار حسرت شده نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت حاسِر (با کسره سین) است که از ریشه عربی ح س ر مشتق شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه حاسر به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون بیزره، برهنه، خسته یا درمانده کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد واژه، برابرهای انگلیسی آن شامل کلماتی برای بیان برهنگی، بیدفاع بودن یا خستگی مفرط روحی و جسمی است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل از ریشه (ح س ر) است و در زبان مبدأ نیز به همین صورت یا ترکیبات مشابه به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل برهنه، بیسپر، بیزره، خسته، ناتوان، درمانده و غمگین است.
جمعبندی و توضیح کامل حاسر
واژه حاسر یک واژه با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و در دو قلمرو معنایی متمایز کاربرد دارد. در مفهوم نخست و نظامی قدیمی، به سرباز یا فردی اشاره دارد که بدون زره، کلاهخود یا پوشش دفاعی در میدان جنگ حاضر میشود و کاملاً بیدفاع است.
در مفهوم دوم و ادبی، این کلمه با مفاهیمی چون خستگی شدید، ناامیدی و اندوه گره خورده است. این واژه با کلماتی چون حسرت و حسیر همخانواده است و در ادبیات حماسی و کهن فارسی، نمادی از انسان از پا افتاده، درمانده و غرق در اندوه است که تمام راههای چاره به روی او بسته شده است.