یعنی چه
واژونه در زبان فارسی به چیزی اطلاق میشود که سر و ته یا پشت و رو شده باشد (وارونه و معکوس). همچنین در ادبیات فارسی به معنای دگرگون شدن اوضاع، یا صفت افراد بدخو و شوم که کارهایی برعکس نظم طبیعی انجام میدهند، به کار رفته است.
تلفظ
این واژه به صورت vāžūne تلفظ میشود و در زبان عامیانه و ادبیات معاصر نیز به همین شکل روان کاربرد دارد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول، خود واژه «واژونه» با ۶ حرف است. معادلهای دیگر آن شامل وارونه، معکوس و مقلوب هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم واژونه از صفاتی که حالت دگرگونی فیزیکی یا مفهومی را نشان میدهند استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Ters به معنای برعکس و عبارت Baş aşağı به معنای سرنگون یا سر و ته برای این مفهوم به کار میروند.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کلمه شامل واژون، واژگون، باژگونه، باشگون و نگونسار است که همگی مفهوم برگشتگی و دگرگونی حالت را میرسانند.
نماد چیست
واژونه به خودی خود نماد عامیانهای ندارد؛ اما در ادبیات حماسی مانند شاهنامه فردوسی، صفت «واژونهخوی» به عنوان نمادی برای دیوان، جادوگران و نیروهای شیطانی که بر ضد نظم و راستی جهان عمل میکنند، استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل واژونه
واژه «واژونه» یک کلمه اصیل پارسی است که ریشه در زبانهای پهلوی و پارسی میانه دارد. این واژه به لحاظ لغوی به معنای معکوس، وارونه و سر و ته شدن فیزیکی یا معنایی است و دگرگونی و آشفتگی در امور را نشان میدهد.
در ادبیات کهن فارسی، به ویژه در آثار حماسی نظیر شاهنامه فردوسی، این کلمه علاوه بر معنای ظاهری، کاربردی نمادین نیز داشته و برای توصیف رفتار بدخواهان، دیوان و ابلیس که بر ضد جریان حق و نظم راستین جهان گام برمیدارند (واژونهخوی) به کار میرفته است.