یعنی چه
واژه بداقبال به کسی یا چیزی اشاره دارد که در امور زندگی با بدشانسی، تیره روزی و عدم موفقیت مواجه میشود و طالع یا پیشآمد رویدادها برای او مساعد نیست.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «بَد» (با سکون دال) و «اِقبال» (با کسر الف و سکون قاف) تشکیل شده و به صورت ترکیبی تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند بداقبال (۷ حرف)، بدشانس، شوربخت، تیره روز و نگونبخت به کار میروند.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای این واژه در زبان انگلیسی کاربرد فراوانی برای توصیف شرایط یا افراد بدبیار دارند.
به فارسی
این واژه یک صفت مرکب اتباعی (فارسی-عربی) است که از پیشوند منفیساز فارسی «بد» و واژه عربی «اقبال» ساخته شده و واژههای همخانواده آن (به واسطه اقبال) شامل مَقبل، مقبول، استقبال و قابلیت است. متضادهای آن نیز خوشاقبال، خوششانس و نیکطالع هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و باورهای کهن، حیواناتی چون جغد و کلاغ سیاه نماد بداقبالی هستند. همچنین در نجوم قدیمی، سیاره زحل به عنوان «نحس اکبر» شناخته میشد. در ادبیات قرآنی نیز واژههایی چون «مَشْأَمَة» (تیره بختان) و «نَحْس» به این مفهوم نزدیکاند.
جمعبندی و توضیح کامل بداقبال
واژه «بداقبال» صفت مرکبی است که از ترکیب پیشوند منفیساز و پارسی «بد» با واژه عربی «اقبال» (به معنی روی آوردنِ نیکو) شکل گرفته است. این کلمه در ادبیات و گفتگوهای روزمره برای توصیف افرادی به کار میرود که به طور مستمر با بدشانسی، بدبیاری و حوادث ناگوار مواجه میشوند و گویی طالع و ستاره آنها با خوشبختی همسو نیست.
در فرهنگهای مختلف و باورهای باستانی، مفاهیم مرتبط با بداقبالی اغلب با نمادهای طبیعی و نجومی مانند جغد، گربه سیاه یا سیاره کیوان (زحل) پیوند خوردهاند. با این حال، در زبان فارسی اصیل مترادفهای زیبایی چون شوربخت، نگونبخت و تیره روز برای آن وجود دارد که عمق معنایی این واژه را در ادبیات داستانی و منظوم نشان میدهد.