یعنی چه
عبارت «بن حزن» در لغت به معنای پسرِ غم یا فرزندِ اندوه است. در اصطلاح ادبی و کنایی، به شخصی گفته میشود که همنشینِ همیشگی رنج و محنت است و طالع او با سختی گره خورده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ عربی تشکیل شده و در زبان فارسی با کسرۀ اضافه بهصورت «بُنِ حُزْن» تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع «فرزند غم» یا «کنایه از انسان غمدیده»، عبارت ۵ حرفی «بن حزن» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم کنایی از تعابیر فوق استفاده میشود که دقیقاً به معنای فرزندِ غم و اندوه است.
به عربی
ریشهٔ اصلی این عبارت عربی است و در این زبان به صورت «ابن الحزن» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل واژگانی چون غمدیده، غمپرور، ماتمزده و فرزند غم است که همگی مفهوم کلیدی اندوه را منتقل میکنند.
در قرآن
ترکیب دقیق «بن حزن» به عنوان یک اصطلاح یا نام در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، واژهٔ «حزن» و مشتقات آن مانند «تحزن» بارها برای توصیف احوال پیامبران و مومنان در مواجهه با سختیها به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل بن حزن
عبارت «بن حزن» یک ترکیب اضافهٔ عربی (اسم و مضافالیه) است که به معنای «فرزند اندوه» یا «پسر غم» وارد ادبیات فارسی شده است. این واژه در متون ادبی و نمادشناسی کنایه از انسانهای رنجدیده، تقدیرهای غمبار و افرادی است که گویی محنت با ذات آنها عجین شده است.
در تاریخ اسلام نیز «حَزن» نام یکی از صحابه (پدربزرگ سعید بن مسیب) بود که پیامبر اسلام (ص) پیشنهاد دادند نامش را به «سهل» (آسانی) تغییر دهد، اما او به دلیل لجاجت نپذیرفت. بعدها خانوادهٔ او اظهار میکردند که به خاطر این تصمیم، اندوه و دشواری هرگز از تبار آنان رخت برنبست. از این رو، این عبارت گاهی نماد ماندگاری غم در یک نسل نیز تلقی میشود.