یعنی چه
البقوم یک اسم خاص عربی و نام یکی از قبایل بزرگ و اصیل شبهجزیره عربستان است. نسب این قبیله به قبیله باستانی «ازد» میرسد. ریشه نامگذاری آنها به وادی (دره) مشهور «باقم» در مرز یمن و عربستان بازمیگردد که پیش از مهاجرت تاریخی خود به حجاز، در آنجا سکونت داشتند.
تلفظ
این واژه در زبان عربی به صورت «اَلبُقُوم» (با ضمه روی حروف ق و و) تلفظ میشود و صفت نسبتی به اعضای این قبیله «بَقْمِی» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش «قبیلهای بزرگ در عربستان» یا «قبیلهای در حجاز» واژه «البقوم» با ۶ حرف یا «بقوم» با ۴ حرف است.
به انگلیسی
در متون و نقشههای انگلیسیزبان، نام این قبیله و وادی مربوط به آنها به صورتهای Al-Baqoum یا Al-Buqum ثبت و نگارش میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه به عنوان نام قبیله کاربرد دارد. همچنین در قرآن کریم ترکیب ظاهری «بِقَوْمٍ» (به معنی به قومی/با گروهی) آمده که یک ساختار دستوری مجزا است و ارتباطی با این نام خاص ندارد.
به فارسی
از آنجا که «البقوم» یک اسم خاص برای یک طایفه و مکان جغرافیایی در عربستان است، معادل لغوی عام در زبان فارسی ندارد و در ترجمهها عینا به صورت «قبیله البقوم» یا «بقوم» آورده میشود.
نماد چیست
واژه البقوم نماد ملی یا جهانی ثبتشدهای ندارد؛ اما در تاریخ شبهجزیره عربستان، این نام نشاندهنده اصالت عشایری، استقلال طایفهای و نماد پرچم و مرزهای جغرافیایی قبیله بقوم در مناطق حجاز و نجد است.
جمعبندی و توضیح کامل البقوم
واژه «البقوم» یک اسم خاص عربی است که به یکی از بزرگترین و سرشناسترین قبایل بدوی شبهجزیره عربستان در منطقه حجاز و نجد اشاره دارد. ریشه این قبیله به قبیله باستانی و معروف «ازد» برمیگردد و نام آنها از درهای به نام «باقم» (واقع در بین صعده و نجران) گرفته شده است که محل سکونت اولیه اجدادشان پیش از مهاجرت به شمال بوده است.
این واژه در لغتنامههای عمومی معنای مصطلح عام ندارد و صرفاً به عنوان یک نام جغرافیایی و طایفهای شناخته میشود. در زبان فارسی و در جدول کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً با ۶ حرف به عنوان پاسخی برای قبیلهای در عربستان کاربرد دارد. همچنین باید توجه داشت که این کلمه با ترکیب دستوری «بِقَوْمٍ» در آیات قرآن (مانند آیه ۵۴ سوره مائده) که به معنی «به گروهی» است، کاملاً متفاوت بوده و شباهت آنها صرفاً در ظاهر نگارشی است.