یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که برای توصیف اصالت، یکتایی و عدم وجود مشابه برای یک شخص، شیء یا مفهوم (بهویژه ذات خداوند در متون عرفانی) به کار میرود. در فرهنگهای واژگان مانند دهخدا، واژههایی نظیر «اوحد» یا «فرید» دقیقاً به این عبارت معنا شدهاند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «تنها و بی مانند» دقیقاً ۱۲ حرف دارد و به عنوان پاسخ یا راهنمای کلماتی چون یکتا، بیهمتا، فرید و اوحد استفاده میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این مفهوم بر بینظیر بودن و عدم امکان مقایسه تمرکز دارند.
به عربی
در زبان عربی و متون قرآنی، این واژگان برای اشاره به یگانگی مطلق به کار میروند.
به ترکی
در ترکی استانبولی این واژهها دقیقاً مفهوم بدون جفت و بیمانند را رسانند.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان فارسی، مفهوم تنها و بیمانند بودن با نمادهایی همچون «سیمرغ» در منطقالطیر عطار (به عنوان حقیقت واحد)، «خورشید» (به مظهر یکتایی در آسمان)، و اصطلاح «دُّر یتیم» (مروارید گرانبهایی که در صدف خود تنها و بیجفت است) تجلی مییابد.
جمعبندی و توضیح کامل تنها و بی مانند
عبارت «تنها و بیمانند» یک ترکیب وصفی عمیق در زبان فارسی است که از دو بخش «تنها» (با ریشه پهلوی به معنای مجرد و بهتنهایی) و «بیمانند» (ترکیب نفی و مصدر مانستن) ساخته شده است. این اصطلاح برای توصیف اصالت، یکتایی و عدم وجود هرگونه شبیه یا نظیر برای یک مفهوم، شخص یا ذات باریتعالی به کار میرود و مترادفهایی چون بیهمتا، بیبدیل، فرید و نادر دارد.
در فرهنگ عرفانی و قرآنی، اگرچه خود این عبارت فارسی در متن قرآن نیست، اما مفاهیم متناظر با آن در آیاتی مانند «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» و «لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ» به عالیترین شکل ممکن تبیین شده است. این مفهوم در ادبیات با نمادهایی چون خورشید و سیمرغ بازتاب یافته و در کاربردهای روزمره و حل جدول نیز به عنوان راهنمای کلمات ۱۲ حرفی شناخته میشود.