یعنی چه
واژهٔ «بذلک» در زبان فارسی به عنوان یک تعبیر پیونددهنده یا ارجاعی به کار میرود و معنای «به وسیلهٔ آن امر» یا «به خاطر آن اتفاق» را میرساند.
تلفظ
این کلمه بر اساس آواشناسی عربی با کسره روی حرف ب، الف مقصوره روی ذال و کسره روی لام تلفظ میشود.
در جدول
برای حل جدول، کلمهٔ اصلی دارای ۴ حرف است و در صورت نیاز به معادلهای فارسی، کلماتی چون «بدان» یا «بهاین» مد نظر قرار میگیرند.
به انگلیسی
در ترجمه به زبان انگلیسی، بسته به موقعیت متن از قیدهایی استفاده میشود که مفهوم علیت یا وسیله بودن را منتقل کنند.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و از ترکیب حرف جر «بِـ» و اسم اشاره «ذٰلِکَ» تشکیل شده است.
به فارسی
در برگردان یا جایگزینی این واژه با عبارات اصیل فارسی، بهترین معادلها «بدان»، «به این وسیله» یا «به این خاطر» هستند.
در قرآن
در آیات قرآن کریم این ترکیب به فراوانی جهت ارجاع به احکام، سرگذشتها یا فضل الهی به کار رفته است؛ مانند عبارت معروف «أُمِرْتُ بِذَٰلِکَ» به معنای به آن مأمور شدهام.
جمعبندی و توضیح کامل بذلک
کلمهٔ «بذلک» در اصل یک ساختار دستور زبانی در زبان عربی است که از پیوند حرف جر «بـِ» (به معنای به/بهوسیله) و اسم اشارهٔ بعید «ذلِکَ» (به معنای آن) پدید آمده است. این کلمه به دلیل پیوندهای عمیق ادبی و مذهبی، به ادبیات و متون کهن فارسی نیز راه یافته و نویسندگان قدیمی از آن برای اتصال جملات و ارجاع به مفاهیم قبلی استفاده میکردهاند.
این واژه از نظر تعداد حروف در زبان فارسی دقیقاً دارای ۴ حرف است و در لغتنامهها معادل عباراتی همچون «بدان»، «به سبب آن» و «در نتیجه» شناخته میشود. کاربرد آن در قرآن کریم نیز بسیار چشمگیر است و معمولاً برای تأکید روی یک مأموریت، قانون یا رحمت الهیِ ذکر شده در آیات قبلی به کار میرود.