یعنی چه
این واژه از ترکیب اسم فارسی «دهان» (عضو بدن شامل لبها، دندانها و زبان) و ضمیر متصل دوم شخص مفرد «ـَت» تشکیل شده است که مالکیت آن را به مخاطب نسبت میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان فارسی با فتحه روی حرف دال، الف کشیده و فتحه روی نون به صورت dă-hā-năt است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «دهان تو»، واژه ۵ حرفی «دهانت» یا شکل عامیانهتر آن «دهنت» است.
به انگلیسی
ترجمه و معادل مستقیم این ترکیب در زبان انگلیسی عبارت Your mouth است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، معادل کلمه دهان تو یا همان دهانت، واژه Ağzın است.
نماد چیست
در نمادشناسی عمومی، دهان مظهر سخن گفتن، ارتباط و بلعیدن است. در ادبیات عرفانی و شعر فارسی، دهان (بهویژه وقتی کوچک توصیف شود) به عنوان نمادی از اسرار مکتوم غیب، حقیقت پنهان و نقطهٔ موهوم به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل دهانت
واژه «دهانت» یک ترکیب کاملاً اصیل و پارسی است که از واژه پهلوی «dahān» به همراه ضمیر متصل دوم شخص مفرد ساختار یافته است. این کلمه به معنای عضو چشایی و گفتاری متعلق به مخاطب است و در زبان فارسی مترادفهایی همچون کامت و ثغرت دارد.
اگرچه این ترکیب فارسی عینا در متن قرآن نیامده، اما معادل عربی آن یعنی «فم» و جمع آن «افواه» در آیات متعددی به کار رفته است. این کلمه در ادبیات و استعارههای شعر فارسی نیز جایگاه ویژهای در قالب نمادهای عرفانی و زیباییشناختی دارد.