معنی
واژه زندگان اسم جمع است و به کسانی که دارای جان و حیات هستند و در حال حاضر زندگی میکنند، اشاره دارد. این کلمه در معنای گستردهتر شامل تمام موجودات بیدار و دارای حیات در عالم هستی میشود.
یعنی چه
در زبان فارسی، زندگان به معنای کسانی است که نفس میکشند و جریان زندگی در آنها جاری است. همچنین در متون اخلاقی و عرفانی، این واژه به انسانهای دانا، آگاه و صاحبان دلهای بیدار (زندهدلان) نیز اطلاق میشود.
مترادف
این کلمات در متون مختلف ادبی و عامیانه میتوانند به جای واژه زندگان استفاده شوند.
متضاد
این واژهها کلماتی هستند که مفهوم کاملاً روبروی حیات و زندگی را نشان میدهند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه پارسی میانه و اوستایی مرتبط با حیات و زیست ساخته شدهاند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسره روی حرف ز (زِ)، فتحه روی حرف د (دَ) و تلفظ کشیده گان در پایان است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «کسانی که حیات دارند» یا «مترادف مردگان نیستند»، کلمه ۶ حرفی زندگان به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم معمولاً از اصطلاح اسم جمع 'the living' استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژه الأحیاء دقیقترین معادل برای زندگان است که در قرآن کریم نیز به وفور در تقابل با الأموات (مردگان) آمده است.
نماد چیست
در ادبیات، شعر و نشانهشناسی، واژه زندگان نماد جریان داشتن زمان، حرکت رو به جلو و بیداری معنوی است. در دیدگاه مفسران و عارفان، زندگان واقعی کسانی هستند که از غفلت رها شده و به نور ایمان و دانش دست یافتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل زندگان
واژه «زندگان» یک کلمه کاملاً اصیل، ایرانی و پارسی است که ریشه آن به زبانهای اوستایی (-Zvant) و فارسی میانه (Zandag) برمیگردد. این واژه از ترکیب کلمه «زنده» به همراه پسوند جمع فارسی «-ان» تشکیل شده است و به طور مستقیم به معنای کسانی است که از نعمت حیات، تنفس و حرکت در این جهان برخوردارند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، معنای زندگان تنها به زیست مادی و بیولوژیکی محدود نمیشود؛ بلکه در متون عرفانی و اخلاقی، این واژه کنایه از انسانهای دانا، هوشیار و زنده دلانی است که با نور آگاهی از مرگِ غفلت نجات یافتهاند. در قرآن کریم نیز معادل عربی این واژه یعنی «الأحیاء» (مانند آیه ۲۲ سوره فاطر) در تقابل با مردگان آمده که مفسران آن را به مؤمنان بیدار و حقشنو تعبیر کردهاند.
در نهایت، این واژه ۶ حرفی در کاربردهای روزمره، ادبی و حتی سرگرمیهایی مانند جدول کلمات متقاطع، نمادی از پویایی، جریان داشتن انرژی حیات، رشد و بیداری معنوی در عالم هستی به شمار میرود.