یعنی چه
واژه مفلح به کسی اطلاق میشود که از سختیها و گرههای زندگی عبور کرده و به شکوفایی، نیکبختی و عاقبتبهخیری دست یافته است. این کلمه نشاندهنده پیروزی درونی و بیرونی فرد است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان عربی و فارسی به صورت مُفْلِح (mof-lih) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «رستگار» یا «سعادتمند»، کلمه ۴ حرفی «مفلح» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههایی که مفهوم موفقیت، شکوفایی و نجات معنوی را میرسانند برای ترجمه مفلح استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی کلمات الفائز و الناجح نزدیکترین مترادفها به واژه مفلح هستند که مفهوم پیروزی و عبور از موانع را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل رستگار، بامراد، ظافر، ناجح و پیروزمند است. متضادهای آن در فارسی شامل زیانکار (خاسر) و بدبخت (شقی) میشود.
در قرآن
این واژه به صورت مفرد در قرآن نیست، اما شکل جمع آن مانند «المُفْلِحُونَ» ۱۲ بار و «المُفْلِحینَ» ۱ بار برای توصیف ویژگیهای رستگاران، پرهیزکاران و مجاهدان به کار رفته است. همچنین فعل «أَفْلَحَ» نیز ۴ بار در آیات نازل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مفلح
واژه مُفْلِح از ریشه عربی «ف ل ح» گرفته شده که در اصل به معنای بریدن و شکافتن زمین است؛ همانطور که کشاورز (فلاح) با شکافتن خاک به رشد گیاه و ثمردهی میرسد، مفلح نیز کسی است که با عبور از سختیها و شکفتن گرههای زندگی، به شکوفایی و رستگاری نهایی دست مییابد.
این کلمه در فرهنگ معارف اسلامی و قرآنی جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نماد عاقبتبهخیری ابدی و پیروزی ایمان بر شهوات شناخته میشود. مفلح معادل کلماتی چون فائز و کامروا است که پاداش نهایی خود را در دنیا و آخرت دریافت میکند.
جالب اینجاست که در برخی گویشهای محلی کشورهای عربی مانند یمن، به شخص مسحرّاتی که مردم را در شبهای ماه رمضان برای سحری بیدار میکند، به نشانه دعوت به فلاح و رستگاری، مُفْلِح میگویند.