یعنی چه
این عبارت یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که به معنای بلندآوازه کردن، ترویج نام و اشاعه دادن معروفیت یا نیکنامی شخص، گروه یا یک پدیده به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب فعلی به صورت «پَراکَندَنِ شُهرَت» است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در حل جدول، خودِ واژه «پراکندن شهرت» با ۱۱ حرف است. همچنین واژههایی مانند آوازهگری یا اشاعه نام نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عبارات و افعالی نظیر Spread fame یا Emblazon استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی برای این عبارت شامل پرآوازه کردن، مشهور ساختن، آوازهگری و ترویج نام هستند. متضاد آن نیز گمنام کردن یا پنهان داشتن نام است.
نماد چیست
عبارت پراکندن شهرت یک ترکیب مفهومی و فعلی در ادبیات و زبان شناسی است؛ به همین دلیل، نماد مادی، باستانی یا نشانه تصویری ویژهای برای آن در فرهنگها ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل پراکندن شهرت
عبارت «پراکندن شهرت» یک مصدر مرکب و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژه با ریشههای متفاوت ساخته شده است. بخش اول یعنی «پراکندن» ریشه در زبانهای ایران باستان و پهلوی دارد که به معنای افشاندن و پخش کردن است. بخش دوم یعنی «شهرت» از ریشه عربی (ش-هـ-ر) به معنی آشکار شدن و نامآور شدن گرفته شده است که ترکیب آنها در کنار هم مفهوم گسترش آوازه و ترویج نام یک فرد یا جریان را میسازد.
این اصطلاح در متون اداری، اجتماعی و ادبی برای توصیف فرآیند معرفی و اشاعه دادن نیکنامی یا معروفیت کاربرد دارد. اگرچه این ترکیب عینا در متون مذهبی مانند قرآن نیامده، اما ریشههای فعلی آن مانند واژه «تُشِيعَ» در مفاهیم مشابهی چون پخش کردن و آشکار ساختن اخبار به کار رفته است. در مجموع، این واژه بازتابدهنده تلاش برای بالا بردن جایگاه و شناختهشدن یک نام در میان مردم است.