معنی
این واژه به معنای دچار شدن به غم و اندوه است و دلالت بر استمرار حالت حزن و ناراحتی درونی دارد.
یعنی چه
در اصلِ لغت، حَزْن به معنی زمین سخت و ناهموار است و از آنجا که اندوه نیز نوعی سختی و گرفتگی در قلب ایجاد میکند، به این نام خوانده شده است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه به صورت فتحه روی یاء، سکون روی حاء، فتحه روی زاء و نون ساکن/مفتوح در پایان است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن، برای عبارت منفی آن از ترکیب 'they will not grieve' استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود یک فعل مضارع عربی (صیغه جمع مذکر غایب از ریشه حزن) است و مترادفهای آن در عربی معیار شامل واژگان فوق میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این فعل در زبان فارسی به صورت فعل مضارع التزامی یا اخباری «اندوهگین میشوند» یا «غم میخورند» است.
در قرآن
این واژه بیشتر در ترکیب «وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» به کار رفته است که به عدم وجود اندوه گذشته در دل مؤمنان و اولیای الهی اشاره دارد؛ در حالی که «خوف» مربوط به آینده است، «حزن» به گذشته تعلق دارد.
جمعبندی و توضیح کامل یحزنون
واژه «یحزنون» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ح ز ن» است که به معنای اندوهگین شدن و غم خوردن است. این کلمه به دلیل تکرار فراوان در آیات قرآن کریم، جایگاه ویژهای در فرهنگ و ادبیات اسلامی دارد و معمولاً دلالت بر استمرار حالت ناراحتی و گرفتگی قلبی دارد.
در کاربردهای قرآنی، این واژه اغلب همراه با ادات نفی به صورت «ولا هم یحزنون» در توصیف احوال مؤمنان، متقین و صالحان ظاهر میشود. این تعبیر نشاندهنده امنیت روانی مطلق و رهایی از حسرتها و غمهای مرتبط با گذشته است که در کنار واژه خوف (ترس از آینده)، طمأنینه و رستگاری کامل اولیای الهی را به تصویر میکشد.