یعنی چه
عبارت «لقمه زدن» در زبان فارسی به معنای برداشتن لقمههای غذا و خوردن یا بلعیدن سریع آن است. این اصطلاح معمولاً برای غذا خوردن با دست یا با ولع و سرعت زیاد به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت [لوقْـ مِ زَ دَ] (loqme zadan) است که از ترکیب اسم مصدری و فعل تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «لقمه زدن» معمولاً خود کلمه با ۷ حرف است. همچنین معادلهایی مانند «نواله زدن» یا «بلعیدن» نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم لقمه زدن و غذا خوردن سریع از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای التقام و تلقم از ریشه (ل-ق-م) دقیقاً به معنای لقمه کردن و با سرعت بلعیدن غذا هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، Lokma etmek معادل مستقیم لقمه کردن و لقمه زدن است.
نماد چیست
عبارت «لقمه زدن» یک اصطلاح فعلی و کاربردی در زندگی روزمره است و در ادبیات نمادین، اساطیر یا فرهنگ عامه به عنوان نماد خاصی شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل لقمه زدن
عبارت «لقمه زدن» یک اصطلاح فعلی ترکیبی در زبان فارسی است که از واژه عربی «لقمة» (از ریشه لقم به معنی بلعیدن سریع) و فعل فارسی «زدن» ساخته شده است. این اصطلاح در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین به معنای غذا خوردن، لقمههای بزرگ برداشتن و بلعیدن سریع طعام، به ویژه با دست، معنا شده است.
از نظر ریشهشناسی قرآنی، اگرچه خود این ترکیب فعلی در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن مانند «فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ» (در آیه ۱۴۲ سوره صافات به معنی بلعیدن یونس توسط ماهی بزرگ) و نام حضرت «لقمان» از همین ریشه (ل-ق-م) مشتق شدهاند. در کاربرد عامیانه و روزمره، مترادفهایی چون نواله زدن، طعام خوردن و لومبوندن برای آن به کار میرود و در نقطهی مقابل مفاهیمی مثل روزه گرفتن و امساک قرار دارد.