یعنی چه
در لغتنامههای معتبر فارسی و عربی، بطاحی به فردی گفته میشود که دچار بیماری یا تب مفرط و شدیدی به نام بطاح شده است و به عنوان صفت برای شخص بیمار یا تبزده به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت بُطاحی (با ضمه روی حرف ب) است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرف دارد و به عنوان معادل تبزده یا بیمار استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات مربوط به بیماری و تب شدید استفاده میشود.
به عربی
این کلمه ریشه عربی دارد و در زبان مبدأ نیز به همین صورت با یاء نسبت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون تبزده، بیمار، ناخوش و فرد رنجور از شدت تب است.
نماد چیست
واژه بطاحی نماد یا مظهر مفهوم خاصی در فرهنگ ادبی و اساطیری نیست و صرفاً کاربرد توصیفی و پزشکی قدیمی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل بطاحی
واژه «بطاحی» یک صفت نسبی با ریشه عربی (از حروف اصلی ب-ط-ح) است که در زبان فارسی به شخص مبتلا به بیماری یا تب شدیدِ «بُطاح» اطلاق میشود. این کلمه در لغتنامههای کهن مانند دهخدا به معنای تبزده و بیمار ثبت شده است و نباید آن را با واژههای همآوا مانند بطحایی (منسوب به سرزمین بطحاء در مکه) اشتباه گرفت.
از نظر ساختاری، این واژه پنج حرفی است و در کاربردهای جدول کلمات متقاطع یا متون ادبی قدیمی، به عنوان مترادفی برای افراد رنجور و ناخوش احوال به کار میرود. این کلمه فاقد کاربرد قرآنی یا نمادشناسی خاص است و صرفاً یک اصطلاح لغوی و طب سنتی به شمار میآید.