یعنی چه
هجو گفتن در اصطلاح به معنای بدگویی، طعنه زدن، تخریب یا تمسخر یک فرد، جامعه یا مذهب در قالب شعر یا نثر (بیشتر شعر) است که با هدف برشمردن عیبها و کاستیها انجام میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «هَجْو گُفْ تَن» (hajw goftan) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود واژه «هجو گفتن» یا کلماتی مانند ذم، ملامت و نکوهش است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به لحن و ساختار متن، از واژههای مختلفی برای این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً ریشه عربی دارد و در این زبان به همین صورت یا در قالب مصادر همخانواده به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این عبارت شامل سرزنش کردن، بد گفتن، مضحکه کردن، نکوهیدن و مذمت کردن است.
جمعبندی و توضیح کامل هجو گفتن
عبارت «هجو گفتن» ترکیبی از یک واژه اصالتاً عربی و یک فعل فارسی است که در لغت به معنای سرزنش کردن، نکوهیدن و برشمردن عیبهای دیگری است. در تاریخ ادبیات، هجو به عنوان یک قالب و سبک دگرگونکننده شناخته میشود که شاعران یا نویسندگان با استفاده از زبان نیشدار، تمسخر و گاه تعابیر تند، به نقد اشخاص، باورها یا وضعیت اجتماعی زمانه خود میپرداختند. این مفهوم در تقابل مستقیم با «مدح و ستایش» قرار دارد.
از نگاه نمادشناسی و پیشینه فرهنگی، مفهوم هجو با نمادهایی چون دلقکهای دربار و ماسکهای تئاتر کمدی گره خورده است که در لفافه یا به صراحت، خطاهای حاکمان را به رخ میکشیدند. در متون دینی و شأن نزول آیات پایانی سوره شعراء نیز به شاعران مشرکی که به هجو پیامبر اسلام میپرداختند اشاره شده و در مقابل، از شاعران مؤمنی که با قلم خود به دفاع از حق برمیخاستند، تمجید شده است.