یعنی چه
اصطلاحی تخصصی در هنر خوشنویسی (بهویژه خط نستعلیق و تحریری) است و به شکلی از نگارش حرف «ب» (و پ، ت، ث) اشاره دارد که در آن بدنهٔ حرف برای زیبایی، تعادل سطر یا ایجاد کرسی مناسب، به صورت کشیده و ممتد ترسیم میشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی از حرف نشانه «ب» و صفت مفعولی «کشیده» به صورت [be-ye kašīde] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و مسابقات شرح در متن، پاسخ این نشانه دقیقاً خود عبارت «ب کشیده» با ۶ حرف مجزا (ب، ک، ش، ی، د، ه) است.
به انگلیسی
در اصطلاحات تایپوگرافی و دیجیتال بینالمللی، به این نوع کشش حروف اصطلاحاً Kashida یا تمدید خطاطی میگویند.
به عربی
در خوشنویسی عربی و رسمالخط مصاحف قرآنی، به کشیده نوشتن این حرف برای تنظیم فواصل و زیبایی، الباء الممدودة میگویند.
به فارسی
معادلها و نامهای دیگر این اصطلاح در زبان و ادبیات فارسی شامل «ب بلند»، «ب مدّات» و «ب ممدوح» است که همگی بر کشیدگی افقی آن دلالت دارند.
نماد چیست
در قواعد سنتی خطاطی، این حرکت نماد وقار و امتداد افقی سطر است. همچنین به عنوان یک قالب یا پناهگاه عمل میکند تا حروف کوچکتر بتوانند در بالای آن مستقر شوند (سوار کردن حروف).
جمعبندی و توضیح کامل ب کشیده
اصطلاح «ب کشیده» یک لغت معنایی مستقل در فرهنگهای لغت عامه نیست، بلکه یک مفهوم تخصصی و کلیدی در هنر خوشنویسی ایرانی و اسلامی است. این ویژگی خطاطی که معمولاً طولی بین ۹ تا ۱۱ نقطه دارد، با شیبی ملایم ترسیم میشود؛ به طوری که گودترین نقطهٔ آن در یکسوم پایانی حرف قرار میگیرد تا تعادل بصری آن حفظ شود.
این فرم نگارشی علاوه بر کاربرد در خط نستعلیق و تحریری برای ایجاد زیبایی، در رسمالخط مصاحف قرآنی و خطوط نسخ و ثلث نیز جهت تنظیم فواصل کلمات، ایجاد تقارن در پایان آیهها و ایجاد کرسی مناسب برای سوار کردن کلمات کوچکتر به کار میرود و برعکس آن، «ب کوتاه» یا «ب غنچهای» قرار دارد.