معنی
این واژه از چهار بخش «بِـ» (حرف جر به معنای به/با)، «آلهة» (جمع مکسر إله به معنای خدایان/بتها) و «نَا» (ضمیر متصل به معنای ما) تشکیل شده است و معنای «به معبودان ما» یا «با خدایان ما» را میدهد.
یعنی چه
این عبارت کلامی است که مشرکان و بتپرستان زمان حضرت ابراهیم (ع) در مقام دفاع از بتهای خود و در اعتراض به آسیب دیدن آنها به کار میبردند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با کسر حرف اول (بِ)، مد همزه (آ)، فتح لام (لَ)، فتح هاء (هَ)، کسر تاء (تِ) و اشباع الف آخر (نَا) به صورت بِآلِهَتِنَا انجام میشود.
به عربی
این واژه خود یک ترکیب کامل عربی (جار و مجرور و مضافالیه) است و در این زبان به معنای سوگند به خدایان یا انتساب کارها به بتها به کار میرود.
به فارسی
در ترجمههای فارسی قرآن کریم، این کلمه دقیقاً به صورت «به خدایان ما» یا «با بتهای ما» برگردانده شده است.
در قرآن
این عبارت قرآنی در جریان داستان شکستن بتها توسط حضرت ابراهیم (ع) آمده است؛ یکبار در آیه ۵۹ سوره انبیاء («مَنْ فَعَلَ هَٰذَا بِآلِهَتِنَا») که بتپرستان با شگفتی جستجو میکنند چه کسی با خدایانشان چنین کرده، و بار دیگر در آیه ۶۲ همان سوره («أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَٰذَا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ») که مستقیماً از حضرت ابراهیم بازجویی میکنند.
نماد چیست
این کلمه در سیاق آیات قرآنی، نمادی از تعصب کورکورانه، شرک و ایستادگی جاهلانه قوم نمرود در برابر دعوت توحیدی پیامبر خداست.
جمعبندی و توضیح کامل بآلهتنا
واژه «بآلهتنا» یک ترکیب کلامی فصیح عربی و از اصطلاحات قرآن کریم است که داستان مواجهه توحید با شرک را روایت میکند. این عبارت از ترکیب حرف جر، اسم جمع مکسر و ضمیر ملکی ساخته شده و معنای دقیق آن «به خدایان ما» یا «با بتهای ما» است.
کاربرد اصلی این کلمه در سوره انبیاء و از زبان قوم متعصب حضرت ابراهیم (ع) است؛ زمانی که آنها با بتهای شکسته خود مواجه شدند و با خشم و انکار، به دنبال عامل این کار میگشتند. این واژه در ادبیات دینی، نمایانگر نگاه مشرکانی است که برای سنگ و چوب هویت خدایی قائل بودند.