یعنی چه
این عبارت دو کاربرد عمده دارد؛ در معنای حقیقی به معنی فرا رسیدن روز رستاخیز، پایان جهان و زنده شدن مردگان برای سنجش اعمال است. در کاربرد عامیانه و کنایی، به معنای برپا شدن شور، غوغا، ولوله، شلوغی مفرط و ایجاد هنگامه در یک مکان است.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت «قِیامَت شُدَن» (qiyāmat šodan) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند قیامت شدن (۸ حرف)، رستاخیز شدن، محشر شدن یا غوغا شدن به کار میروند.
به انگلیسی
برای معادل انگلیسی بسته به متن، در مفاهیم دینی از Doomsday و Resurrection و در کاربردهای عامیانه و کنایی از واژههایی چون Pandemonium و Chaos استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی عبارت «قَامَتِ القِیَامَة» معادل دقیق اصطلاح دینی آن است و برای رساندن مفهوم غوغا و شلوغی کنایی از تعابیری مثل «هرج و مرج» استفاده میشود.
در قرآن
خود ترکیب فارسی «قیامت شدن» در متن قرآن نیامده است، اما اصطلاح «یوم القیامة» دقیقاً ۷۰ بار در آیات مختلف تکرار شده است. همچنین سوره ۷۵ قرآن کریم به نام سوره «القیامة» نامگذاری شده که به توصیف حوادث تکاندهنده پایانی جهان میپردازد.
نماد چیست
این پدیده با نمادها و نشانههای بزرگی همچون طنینانداز شدن صدای صور اسرافیل (شیپور آخرالزمان)، وقوع زلزلههای عظیم و ویرانگر، تاریک شدن خورشید و ستارگان، و برپایی میزان (ترازوی سنجش حق و باطل) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قیامت شدن
عبارت «قیامت شدن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «قیامت» (مشتق از ریشه قوم به معنی برخاستن) و فعل فارسی «شدن» ساخته شده است. این واژه در فرهنگ اسلامی و باورهای دینی به معنای پایان یافتن جهان مادی، برانگیخته شدن مردگان و برپایی دادگاه عدل الهی برای رسیدگی به اعمال انسانهاست که با نشانههای کیهانی عظیمی همراه است.
در کنار این مفهوم سترگ دینی، این عبارت در زبان محاوره و ادبیات روزمره فارسی کاربرد کنایی وسیعی پیدا کرده است. هرگاه در مکانی شلوغی بیحد، ولوله، سر و صدا، آشفتگی یا هیجان بسیار زیادی برپا شود، مردم از اصطلاح «قیامت شدن» برای توصیف آن وضعیت استفاده میکنند تا شدت غوغا و هنگامه رخداده را به تصویر بکشند.