حیک یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل حیک

واژه «حیک» یک مصدر ثلاثی مجرد از زبان عربی است که وارد متون کهن لغوی شده است. این کلمه دو پهلوی معنایی کاملاً متمایز دارد؛ از یک سو به رفتار ظاهری انسان و خرامیدن و تکان دادن شانه‌ها از روی تکبر هنگام راه رفتن اشاره دارد و از سوی دیگر، به معنای نفوذ، اثر کردن سخن در قلب یا حتی بریدن و کارگر شدن سلاح برنده به کار می‌رود.

باید توجه داشت که این کلمه نباید با واژه قرآنی «حیق» (با قاف) اشتباه گرفته شود؛ حیق به معنای احاطه کردن عذاب است که ۱۰ بار در قرآن تکرار شده، در حالی که «حیک» با کاف در متن قرآن نیامده است. هم‌خانواده‌های آن مانند حائک و حیاکت با مفهوم بافندگی و پارچه‌بافی نیز پیوند معنایی متفاوتی در ریشه‌یابی لغوی دارند.