یعنی چه
واژه مغضوبین جمع کلمه مغضوب است و به افرادی اشاره دارد که به دلیل رفتار یا عقایدشان، مورد خشم، ناراحتی شدید و طرد از سوی یک مقام بالاتر یا جامعه قرار گرفتهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مَغْضُوبِینْ است که در آن حرف غین و ضاد ساکن هستند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «خشمگرفتگان» یا «مورد غضب واقعشدگان» میآید و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگانی که نشاندهنده ابراز خشم یا لعنتشدگی هستند برای ترجمه این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در عربی فصیح، از آنجا که فعل این ریشه لازم است، اسم مفعول آن به همراه حرف جر و ضمیر به صورت «المغضوب عليهم» به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل خشمگرفتگان، طردشدگان، لعنتشدگان و کسانی است که غضب بر آنها واقع شده است. متضادهای آن در فارسی شامل مقبولین، محبوبین و مشمولان رحمت میشود.
در قرآن
این واژه به صورت جمع مؤنث یا مکسر عربی در قرآن نیامده، بلکه به صورت ترکیب «المَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» در آیه پایانی سوره فاتحه ذکر شده است: «غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ». در تفاسیر اسلامی، این عبارت نماد انسانهای لجوجی است که با وجود شناختن حق، در برابر آن ایستادگی کردند.
جمعبندی و توضیح کامل مغضوبین
واژه مغضوبین ریشهای عربی دارد و از ماده «غ ض ب» گرفته شده است. این کلمه در اصطلاح به کنایه یا تصریح، به گروهی از افراد اشاره میکند که به خاطر اعمالشان از رحمت، لطف و دوستی محروم گشته و جایش را به خشم و ناخشنودی دادهاند.
بیشترین شهرت این مفهوم به دلیل کاربرد قرآنی آن در سوره حمد است که در فرهنگ اسلامی به عنوان نمادی از لجاجت در برابر حقیقت، شقاوت و عاقبتبهشری شناخته میشود. تفاسیر مختلف آن را مصداق بارز کسانی میدانند که حق را فهمیدند اما عمداً با آن مخالفت کردند.