یعنی چه
ارواث در لغت به معنی مدفوع، سرگین و فضولات حیواناتی مانند اسب، الاغ و قاطر است. این کلمه جمعِ مکسر واژهٔ «رَوْث» یا «رَوْثه» در زبان عربی است که وارد متون کهن فارسی شده و بیشتر در متون فقهی و تاریخی به چشم میخورد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحة الف و سکون راء به صورت (اَرْواث) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهای «سرگینها»، «فضولات اسب و استر» یا «پهنها» میآید.
به انگلیسی
برای برگردان این واژه به زبان انگلیسی بسته به کاربرد، از کلماتی که به فضولات و کود حیوانی اشاره دارند استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این مفهوم از اصطلاحات مربوط به فضولات اسب یا کود طبیعی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این کلمه شامل واژههایی چون «سرگین»، «پهن»، «کثافت حیوان» و در برخی گویشها «وکاش» است که برای فضولات چهارپایان به کار میروند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و عرفان بار نمادین یا استعاری ویژهای ندارد و صرفاً به عنوان یک اسم ذات برای اشاره به فضولات حیوانات در متون فقهی، فقه الطهاره و تواریخ کهن (مانند توصیف دوران قحطی) استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل ارواث
واژهٔ ارواث یک اسم مکسر عربی از ریشه «ر و ث» است که در متون کهن، فقهی و تاریخی زبان فارسی کاربرد دارد. این کلمه به طور دقیق به معنی فضولات، پِهِن و سرگین چهارپایان بهویژه اسب و استر است. در کتابهای تاریخی مانند ترجمه تاریخ یمینی، از این کلمه برای تصویرسازی سختیهای دوران قحطی و جستجوی دانه در فضولات حیوانات استفاده شده است.
از نظر فقهی نیز این کلمه در مباحث مربوط به طهارت و نجاستِ فضولات حیواناتِ حلالگوشت و حرامگوشت کاربرد فراوانی دارد. این واژه کاملاً منطبق بر حقیقت زبانی متون قدیمی است و امروزه بیشتر در حل جدولهای متقاطع یا بررسی متون کهن مورد توجه قرار میگیرد.