یعنی چه
کریمه در لغت صفت مؤنث «کریم» است و به معنای زنِ بخشنده، شریف و بلندمرتبه به کار میرود. همچنین به هر چیزِ نفیس، ارزشمند و مرغوب (مانند سنگهای قیمتی یا احجار کریمه) نیز کریمه میگویند. در متون قدیمی فارسی، این واژه گاهی به عنوان مترادف دختر یا فرزند مادینه نیز استفاده شده است.
تلفظ
واژهٔ عربی و مذهبی آن به صورت «کَریمَه» (با فتحه کاف) تلفظ میشود. اما نام شبهجزیرهٔ معروف در شمال دریای سیاه به صورت «کِریمه» (با کسره کاف) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «زن بزرگوار» یا «بانوی بخشنده»، واژهٔ ۵ حرفی «کریمه» است.
به انگلیسی
برای مفاهیم انسانی و صفات از واژگانی چون Noble و Gracious استفاده میشود. برای اشیای نفیس Precious کاربرد دارد و نام جغرافیایی آن Crimea است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه سه حرفی (کرم) گرفته شده که دلالت بر بخشش و شرافت دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل بزرگوار، بخشنده، پاکسرشت، صبیه (دختر) و ارزشمند هستند.
نماد چیست
در فرهنگ مذهبی و اسلامی ایران، این واژه نماد سخاوت بیکران است و به عنوان لقب شاخص حضرت فاطمه معصومه (س) با عنوان «کریمهٔ اهلبیت» شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
علاوه بر معنای لغوی فارسی و عربی، واژهٔ «کِریمه» (Crimea) در پهنهٔ بینالمللی و اخبار جهانی اشاره به یک شبهجزیرهٔ مهم و استراتژیک در شمال دریای سیاه دارد که اهمیت جغرافیایی و سیاسی بالایی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل کریمه
واژهٔ کریمه اصالتاً ریشهای عربی دارد و صفت مؤنث «کریم» است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی با دو کاربرد و معنای کاملاً متفاوت به کار میرود؛ نخست در معنای عرفانی، مذهبی و اخلاقی که به بانوان شریف، پاکسرشت، بخشنده و همچنین به اشیای گرانبها (مانند احجار کریمه یا آیات کریمه قرآن) اطلاق میشود. این واژه در فرهنگ شیعی ملقب به حضرت فاطمه معصومه (س) است.
از سوی دیگر، این واژه با تلفظی متفاوت (کِریمه) یک نام جغرافیایی خاص برای شبهجزیرهای استراتژیک در دریای سیاه است. بنابراین، بسته به لحن و بافتار متن، این واژه میتواند یک صفت والای اخلاقی یا یک موقعیت جغرافیایی روی نقشه جهان باشد.