یعنی چه
واژه «أجزنا» یک فعل ماضی در زبان عربی (صیغه متکلم معالغیر) است که به زبان فارسی نیز راه یافته است. این کلمه از ریشه «ج-و-ز» به معنای عبور کردن و اجازه دادن مشتق شده و در مفهوم تنفیذ، اعتباربخشی، رفع مانع و تایید قانونی یا شرعی یک امر توسط گروه یا مقامی مسئول (در قالب ما) به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با فتحه همزه (أ)، سکون جیم، فتحه زاء و الف مدی در پایان قرائت میشود: [اَ جْ زَ نا]
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این پرسش پنج حرفی خود واژه «اجزنا» است که به معنای اجازه دادن یا تصویب کردن ما میباشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از افعال زمان گذشته که نشاندهنده تایید و اجازه گروهی هستند استفاده کرد.
به عربی
مترادفهای این فعل در زبان عربی فصیح شامل کلماتی است که مفهوم اذن، سماحت و اقرار جمعی را میرسانند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: اجازه دادیم، مجاز شمردیم، تصویب کردیم، گذراندیم، رواداشتیم و صحه گذاشتیم.
در قرآن
خود واژه «أجزنا» با این صیغه در قرآن کریم به کار نرفته است، اما مشتقات دیگر ریشه آن (ج-و-ز) مانند عبور کردن از دریا در داستان موسى (ع) به صورت «جَاوَزْنَا» آمده است. توجه شود که اگر مقصود واژهای با معنای ناتوانی در قرآن باشد، املای آن «أعجزنا» (از ریشه عجز) است که بارها به صورت مکرر در آیات الهی به آن اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل اجزنا
واژه «أجزنا» یک اصطلاح ساختاریافته فقهی، حقوقی و ادبی است که ریشه در زبان عربی دارد و از مصدر جواز و باب افعال مشتق شده است. این کلمه به طور دقیق به معنای «ما اجازه دادیم» یا «تصویب کردیم» بوده و نشاندهنده یک فعل جمعی در راستای تایید، تنفیذ یا رفع موانع قانونی و شرعی است. همخانوادههای معروفی همچون مجاز، اجازه، جواز و اجازهنامه به خوبی بار معنایی تاییدگرایانه این لغت را نشان میدهند.
نکته بسیار مهم در بررسی این کلمه، تفکیک آن از واژه همآوا اما کاملاً متفاوت «أعجزنا» است. کلمه اول با حرف «جیم» به معنای اذن دادن است، در حالی که کلمه دوم با حرف «عین» به معنای ناتوان کردن ماست. در متون کهن حقوقی و فقه اسلامی، هرگاه حاکم، قاضی یا گروهی از عدول شهادت یا حکمی را نافذ میدانستند، از عبارت «أجزنا» استفاده میکردند.