یعنی چه
ادداکشن در اصطلاح پزشکی و آناتومی، به حرکتِ نزدیککردن یک اندام یا بخش از بدن (مانند دست، پا یا انگشتان) به خط فرضی یا محور میانی تنه گفته میشود. این واژه همچنین در لغتنامههای عمومی به معنای اقامه، ایراد، یا ارایهٔ دلیل نیز به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت اَدْ داکْ شِنْ (Adduction) تلفظ میشود و یک اصطلاح تخصصی و فرنگی است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه در جدول خودِ «ادداکشن» با ۷ حرف است. مفاهیم مشابه آن تقریب، نزدیکسازی و درونکِشی هستند.
به انگلیسی
واژهٔ تخصصی این حرکت در زبان انگلیسی Adduction است که از ریشهٔ لاتین Adductio گرفته شده است.
به ترکی
در متون پزشکی زبان ترکی از واژهٔ علمی Adüksiyon و در بیان عمومی از Yakınlaştırma استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل نزدیکسازی، تقریب، محورکِشی و درونکِشی است که عملکرد حرکتی عضلات نزدیککننده را توصیف میکنند.
نماد چیست
این اصطلاح نماد گرافیکی متمایزی در خارج از علم تشریح ندارد، اما در کتابهای آناتومی و حرکتشناسی معمولاً با یک فلش پیکاندار به سمت خط میانی تنهٔ بدن نشان داده میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژهٔ Adduction از زبان انگلیسی وارد اصطلاحات پزشکی فارسی شده است. ریشهٔ اصلی آن لاتین و مشتق از کلمه Adductio است؛ این کلمه از پیشوند ad (به معنای به سویِ) و واژه ducere (به معنای هدایت کردن یا کشیدن) ساخته شده و دقیقاً عمل کشیدن اندام به سمت بدن را توصیف میکند.
جمعبندی و توضیح کامل ادداکشن
واژه «ادداکشن» یک اصطلاح بینالمللی و وامگرفته از زبان انگلیسی در دانش آناتومی، کالبدشناسی و حرکتشناسی است. این کلمه به هر نوع حرکتی اطلاق میشود که در آن یکی از اندامهای بدن (مانند دست یا پا) به سمت خط فرضی یا محور میانی تنه نزدیک شود؛ برای مثال وقتی دست بالاآمده خود را پایین میآورید و به پهلو میچسبانید، حرکت ادداکشن رخ داده است.
در زبان فارسی عناوینی چون تقریب، نزدیکسازی و درونکِشی به عنوان معادلهای دقیق این اصطلاح شناخته میشوند. نقطه مقابل این حرکت، «ابداکشن» (Abduction) نام دارد که به معنی دور کردن اندام از محور مرکزی بدن است. عضلاتی که این وظیفه حرکتی را بر عهده دارند نیز در پزشکی با عنوان عضلات ادداکتور یا نزدیککننده شناخته میشوند.