یعنی چه
واژه «عمیم» صفت مشبهه از ریشه عربی است و به معنای امر یا لطفی است که به طور همهگیر و عام به همه میرسد. این کلمه بیشتر در ادبیات کلاسیک و متون رسمی به کار میرود؛ برای مثال اصطلاح «لطف عمیم» یا «احسان عمیم» به معنای بخشش و نعمتی است که شامل حال همه انسانها میشود و هیچکس از آن بیبهره نمیماند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت عَمیم ( 'amīm ) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «فراگیر»، «شامل همه» یا «همهگیر»، واژه ۴ حرفی «عمیم» به کار میرود.
به ترکی
معادلهای واژه عمیم در زبان ترکی عثمانی و استانبولی مدرن شامل مفاهیمی است که به شمول و همهگیری اشاره دارند.
به فارسی
در زبان فارسی، برای جایگزین کردن این واژه وامگرفته از عربی میتوان از کلمات اصیلی مانند «فراگیر»، «همهگیر»، «گسترده» یا «سراسری» استفاده کرد که همان مفهوم شمول مطلق را میرسانند.
در قرآن
کلمه «عمیم» (از ریشه ع م م) در متن قرآن وجود ندارد. واژههایی نظیر «أعمی» یا «عموا» که در قرآن دیده میشوند، از ریشه «ع م ی» به معنی نابینایی هستند و ارتباط لغوی با عمیم ندارند.
نماد چیست
واژه عمیم یک صفت معنایی و انتزاعی است و در فرهنگها یا سنتهای مختلف، نماد مادی، اسطورهای یا تصویری خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل عمیم
واژه «عمیم» یکی از تعابیر زیبای ادبی و واژهشناسی است که ریشه در زبان عربی دارد و به معنای فراگیر، همهگیر و شاملِ همه بودن است. این کلمه در طول تاریخ وارد زبان و ادبیات فارسی شده و شاعران بزرگی همچون سعدی شیرازی از آن برای توصیف رحمت و بخشش بیپایان خداوند که شامل حال تمامی بندگان میشود، بهره بردهاند.
این واژه ۴ حرفی در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان معادل کلماتی چون عام یا گسترده کاربرد زیادی دارد. اگرچه کلماتی با ظاهر مشابه در متون مذهبی و قرآنی دیده میشوند، اما عمیم به معنای شمول، جایگاه مستقلی در دایره لغات کلاسیک فارسی دارد و تقابل زیبایی با مفاهیم «خاص» و «محدود» ایجاد میکند.