یعنی چه
این کلمه یک ترکیب عربی شامل «اولیاء» (جمعِ ولی به معنای سرپرست، دوست یا یاور) و ضمیر «هم» (به معنای آنها) است و به کسانی اشاره دارد که عهدهدار کارها، سرپرستی یا دوستی گروهی دیگر هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با سکون روی واو، فتحهی ی، الف مدّدار، فتحه روی همزه و پیش روی هاء به صورت [أَوْ لِ یا ءَ هُم] است.
در جدول
پاسخ متداول در جدول برای این مفهوم، خود واژه «اولیائهم» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، با توجه به سیاق متن از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود کاملاً عربی و ساختاریافته از ریشه «و ل ی» است.
به فارسی
در برگردانهای روان فارسی معمولاً به صورت سرپرستان، یاوران، دوستان یا متولیان امورِ آنها ترجمه میشود.
در قرآن
این ترکیب با اعرابهای مختلف ۱۱ بار در قرآن کریم آمده است؛ مانند آیه ۲۵۷ سوره بقره (وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ) که به معنای سرپرستی و رهبری فکری و عملی طاغوت بر کافران است.
جمعبندی و توضیح کامل اولیائهم
واژه «اولیائهم» یک ترکیب عربی فصیح و قرآنی است که از دو بخش «اولیاء» (به عنوان جمع تکسیر واژه ولی) و ضمیر متصل «هم» تشکیل شده است. این کلمه در لغت به معنای دوستان، یاوران، سرپرستان و کارسازانِ آنها است و ریشه در مفهوم قرب، نزدیکی و عهدهداری امور دارد.
در کاربردهای قرآنی و معارف اسلامی، این کلمه بار معنایی عمیقی در زمینه ولایت، رهبری و همبستگی اجتماعی یا اعتقادی دارد. این کلمه نشاندهنده رابطه پیروان با کسانی است که هدایت یا سرپرستی آنها را (چه در جبهه حق و چه در جبهه باطل) بر عهده دارند.
استفاده از این واژه در ادبیات فارسی نیز به واسطه متون دینی و عرفانی رایج بوده و همواره مجرایی برای تبیین مفاهیم مرتبط با تولیت، دوستیهای عمیق عقیدتی و روابط سرپرستی در جامعه به شمار میرود.