یعنی چه
واژه کاجل به معنای سرمه، دوده یا غبار سیاهرنگی است که از سوختن روغنهای گیاهی یا مواد دیگر به دست میآید و از آن برای زیبایی، آرایش و یا مصارف درمانی در چشم استفاده میکنند. این واژه در متون طب سنتی نیز به چشم میخورد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «کاجِل» (Kājal) است که در آن حرف جیم با مبرز زبر (فتحه) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «سرمه چشم با ریشه هندی» واژه ۴ حرفی «کاجل» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نوع سرمه سنتی از واژههای Kajal یا Kohl استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و نزدیک این واژه در زبان فارسی شامل «سرمه»، «دوده چشم»، «کحل» و «توتیا» هستند.
نماد چیست
کاجل در فرهنگ شبهقاره هند و خاورمیانه، نماد زیبایی خیرهکننده چشم، روشنایی دل و افزونشدن بینایی است. همچنین به طور سنتی، کشیدن آن به ویژه برای کودکان، به عنوان نمادی برای دفع بلا، انرژیهای منفی و حفاظت در برابر چشمزخم کاربرد داشته است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه «کاجل» از ریشه سنسکریت Kajjala وارد زبان هندی و سپس به عنوان یک وامواژه بینالمللی و داروشناسی کهن وارد زبانهای دیگر شده است. امروزه در بازار جهانی لوازم آرایشی نیز مدادهای چشم مشکی و نرم سنتی را با نام تجاری Kajal میشناسند.
جمعبندی و توضیح کامل کاجل
واژه کاجل یک اسم ذات با ریشه هندی (سنسکریت) است که در متون طب سنتی و داروشناسی کهن فارسی به معنای سرمه چشم، دوده و کحل به کار رفته است. این ماده که از سوختن روغن یا مواد گیاهی حاصل میشود، از دیرباز هم برای آرایش و هم برای خواص درمانی و تقویت بینایی استفاده میشده است.
در فرهنگ عامه شبهقاره هند و بخشهایی از خاورمیانه، کاجل فراتر از یک وسیله آرایشی، جنبه آیینی نیز دارد. مالیدن این ماده به چشم کودکان یا پشت گوش آنها به عنوان نمادی برای حفاظت در برابر چشمزخم و نیروهای منفی تلقی میشود. در دنیای مدرن امروز نیز این واژه کماکان در صنعت لوازم آرایشی برای معرفی خط چشمها و مدادهای مشکی غلیظ و نرم کاربرد وسیعی دارد.