یعنی چه
در اصطلاح علوم قرآنی، به حروفی گفته میشود که در آغاز برخی از سورههای قرآن قرار دارند و به صورت کلمه سرهم خوانده نمیشوند، بلکه باید نام هر حرف را جداگانه و به صورت مقطع تلفظ کرد؛ مانند «الم» که «الف، لام، میم» خوانده میشود. این واژه از ریشه عربی «ق ط ع» به معنی بریدن و جدا کردن گرفته شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «حَرْفِ مُقَطَّعِهِ قُرآنی» است که در آن واژه مقطعه با تشدید روی حرف طاء و کسره پیش از آن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این راهنما دقیقاً خود عبارت «حرف مقطعه قرانی» است که از ۱۳ حرف تشکیل شده است. همچنین واژههایی نظیر مقطعات یا فواتح السور نیز ممکن است به عنوان جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم علمی و قرآنی از اصطلاحات Disjointed letters یا Isolated letters استفاده میشود. در متون تخصصی نیز خود کلمه به صورت Muqatta'at نویسهگردانی میشود.
به عربی
در زبان عربی و منابع اصیل اسلامی، این پدیده را «الحروف المقطعة» یا «فواتح السور» (گشایشگران سورهها) و گاهی «اوایل السور» مینامند.
در قرآن
این حروف در آغاز ۲۹ سوره قرآن دقیقاً پس از عبارت بسمالله قرار دارند. در مجموع ۷۸ حرف در این سورهها استفاده شده که با حذف مکررات، ۱۴ حرف متمایز (نصف حروف الفبا) را تشکیل میدهند. تمام این سورهها به جز بقره و آلعمران مکی هستند.
نماد چیست
این حروف فاقد نماد تصویری واحد هستند، اما در طول تاریخ به عنوان نماد اسرار مکتوم میان خدا و پیامبر، نشانهای برای تحدی (مبارزهطلبی) اعجاز قرآن از طریق حروف ساده، و ادات تنبیه برای ساکت کردن مشرکان هنگام نزول وحی شناخته شدهاند. در عرفان نیز هر حرف را نمادی از یکی از اسمای حسنای الهی میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل حرف مقطعه قرانی
حروف مقطعه قرآنی که به نامهای مفسرانهای چون فواتحالسور یا مقطعات نیز شهرت دارند، به دستهای از حروف الفبا اطلاق میشود که در آغاز ۲۹ سوره از قرآن کریم قرار گرفتهاند. ویژگی بارز این حروف آن است که به صورت یک کلمه واحد ادغام یا خوانده نمیشوند، بلکه قاری باید نام هر حرف را به تنهایی و منفک از دیگری بر زبان آورد. از نظر ساختاری، این حروف پس از حذف موارد تکراری شامل ۱۴ حرف متمایز هستند که نیمی از الفبای عربی را پوشش میدهند.
از دیدگاه مفسران و دانشمندان علوم قرآنی، حکمتها و فلسفههای متعددی برای وجود این حروف ذکر شده است. رایجترین دیدگاه این است که حروف مقطعه یک رمز و سرّ الهی میان خداوند و پیامبر اکرم (ص) هستند که حقیقت کامل آن بر دیگران پوشیده است. علاوه بر این، ابزاری برای به رخ کشیدن اعجاز قرآن به شمار میروند؛ به این معنی که خداوند کتابی با این عظمت را از همین حروف سادهای پدید آورده که در دسترس همگان است.
این اصطلاح در فرهنگ عامه و مذهبی، جایگاه ویژهای در جدول کلمات متقاطع دارد و پاسخ دقیق آن با شمارش ۱۳ حرفی، خودِ عبارت «حرف مقطعه قرانی» است. این حروف نمونهای برجسته از ساختار شگفتانگیز و چندلایه متن وحی به شمار میروند.