یعنی چه
واژه نعماء در اصل به معنی حالت خوشی، خرمی، مال و رفاه است. این کلمه در زبان عربی اسم جنس (مفرد مؤنث) به معنی نعمت آشکار است، اما در شعر و متون ادبی فارسی بیشتر به عنوان معنای جمع، یعنی «نعمتها» و موهبتها به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه با فتح نون و سکون عین به صورت نَعْماء (Na'mā) انجام میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه نعماء معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «نعمتها»، «آسایش و خوشی» یا «ضد ضراء» کاربرد دارد و یک واژه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم نعماء در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگان مرتبط با برکت، رفاه و بخشش استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، النعماء معادل النعمة است و به بخشش و احسانی گفته میشود که اثر آن در ظاهر فرد نمایان باشد.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای دقیق این واژه در فارسی شامل واژههایی چون نیکی، دهش، خوشی زندگی، وفور روزی و آسایش خاطر است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۰ سوره مبارکه هود: «وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ نَعْمَاءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ...» (و اگر پس از محنتی که به او رسیده، نعمتی به او بچشانیم...). بر اساس تفاسیر معتبر مانند المیزان، نعماء به آن دسته از انعام الهی گفته میشود که اثرش بر چهره و وضع زندگی صاحبش کاملاً آشکار و نمایان باشد و نقطه مقابل آن «ضراء» یعنی سختی و زیان است.
جمعبندی و توضیح کامل نعماء
واژه نعماء یکی از کلمات زیبا و پرمفهوم در ادبیات فارسی و فرهنگ اسلامی است که ریشه در زبان عربی (ن ع م) دارد. این واژه در اصل به معنای نرمی، گوارایی و طیب عیش است و به هر نوع خیر، برکت، مال و رفاهی اشاره دارد که خداوند به انسان ارزانی میدارد تا آثار آن در ظاهر و باطن زندگی او آشکار شود.
اگرچه این کلمه در ساختار اصلی خود در زبان عربی اسم جنس محسوب میشود، اما در سنت شعر و ادب فارسی فراوانی بالایی در معنای جمع (نعمتها) پیدا کرده است. ادبا و شاعران پارسیگو همواره از این کلمه در کنار واژههایی چون ضراء و بأساء برای نشان دادن دو روی سکه زندگی یعنی دوران خوشی و ناخوشی استفاده کردهاند.
در فرهنگ قرآنی و اسلامی، نعماء نمادی از رحمت واسعه خداوند، وفور روزی و برکت مشهود است. این واژه به انسان یادآوری میکند که تعادل زندگی با شکرگزاری در هنگام چشیدن نعماء و صبر در زمان مواجهه با ضراء حفظ میشود و این دو وضعیت، ابزارهایی برای تکامل روحی انسان هستند.