یعنی چه
موهوبه صفت مفعولی مؤنث از ریشه هبه است و به چیزی گفته میشود که بدون دریافت هیچگونه عوض یا چشمداشتی به دیگری بخشیده یا اهدا شده باشد. در اصطلاح فقه و قانون مدنی ایران، به مال یا ملکی که موضوع عقد هبه قرار میگیرد و به مالکیت رایگان شخص دیگری درمیآید، «عین موهوبه» میگویند.
تلفظ
این واژه به صورت مَو-هو-بَه (تلفظ روان: Mavhūbe) خوانده میشود که واو اول آن ساکن و هاء آخر آن به صورت مصوت کوتاه (فتحه/اِ) تلفظ میگردد.
در جدول
پاسخ متداول برای راهنمای «بخشیده شده»، «اهدا شده» یا «مال هبه شده» در حل جدولهای متقاطع، کلمه شش حرفی «موهوبه» است.
به انگلیسی
در متون حقوقی و عمومی انگلیسی، برای انتقال مفاهیمی نزدیک به مال یا شیء بخشیده شده از این واژگان استفاده میشود.
به عربی
این کلمه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز به عنوان صفت مفعولی مؤنث برای اشیاء و اموال بخشیده شده به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «بخشیده»، «اهداشده»، «هبهمتی» و اصطلاح اصیل «دادِ دَهش» است. متضادهای آن نیز واژگانی چون «مکسوب» (به دست آمده با کار و تلاش) و «مکتسب» هستند.
نماد چیست
برای واژه موهوبه نماد فرهنگی، اسطورهای، نمادین یا تصویری خاصی تعریف نشده است؛ چرا که این کلمه صرفاً یک عنوان توصیفی، فقهی و قانونی برای اموال بخششیافته است.
جمعبندی و توضیح کامل موهوبه
واژه «موهوبه» اصطلاحی فقهی و حقوقی با ریشه عربی (از ماده و-ه-ب) است که در زبان فارسی به عنوان صفت مفعولی برای اشاره به مال، ملک یا شیئی که به صورت کاملاً رایگان و بدون دریافت هیچگونه عوض به دیگری واگذار شده، به کار میرود. در ادبیات حقوقی ایران، ترکیب «عین موهوبه» به وفور در مبحث عقد هبه (بخشش) استفاده میشود.
از نظر ساختار زبانی، این کلمه همخانواده واژگانی چون هبه، واهب، موهوب و وهاب است. در ساختار جدولهای کلمات متقاطع نیز این واژه به عنوان یک کلمه دقیقاً ۶ حرفی شناخته میشود که معادل مفاهیمی همچون اهداشده و بخشیده است.