معنی
ذخایر جمع مکسر کلمه «ذخیره» است و به معنی مال، کالا، منابع یا هر چیز ارزشمندی است که برای روز مبادا، زمان نیاز و استفاده در آینده جمعآوری و نگهداری میشود. امروزه این واژه در ادبیات اقتصادی و علمی بیشتر برای منابع طبیعی (مانند ذخایر نفت و گاز) یا داراییهای استراتژیک (مانند ذخایر ارزی) به کار میرود.
یعنی چه
عبارت ذخایر به مجموعهای از داشتهها اشاره دارد که در حال حاضر مصرف نمیشوند، بلکه با هدف ایجاد امنیت، ثبات یا استفاده در شرایط بحرانی و برنامهریزیشده در انبارها، بانکها یا دل زمین حفظ میگردند.
مترادف
این کلمات بیشترین شباهت معنایی را با واژه ذخایر در کاربردهای عمومی، ادبی و اقتصادی دارند.
متضاد
اگرچه متضاد مستقیم و واحدی برای این کلمه در حالت جمع وجود ندارد، اما از نظر مفهومی روبروی بخش مصرفی و خرجشدنی قرار میگیرد.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی عربی «ذ خ ر» مشتق شدهاند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و جمع مکسر کلمه «ذخیرة» است که از فعل «ذَخَرَ» به معنای اندوختن، جمعآوری کردن و پنهان کردن مال برای آینده و زمان حاجت گرفته شده است.
جمله سازی
به انگلیسی
بسته به متن و حوزه تخصصی (اقتصاد، زمینشناسی یا عمومی)، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای این واژه استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ذخایر
واژه ذخایر که جمع کلمه ذخیره است، در اصل به هر نوع دارایی، کالا یا مادی گفته میشود که انسان برای روز مبادا و زمان سختی پسانداز و نگهداری میکند. این کلمه ریشه عربی دارد و اگرچه خود شکل جمع آن در قرآن نیامده، اما همریشه آن یعنی «تَدَّخِرُونَ» در سوره آلعمران به معنای ذخیره کردن در خانهها استفاده شده است.
در دنیای امروز و ادبیات مدرن، مفهوم ذخایر از یک پسانداز شخصی فراتر رفته و بیشتر در سطوح کلان اقتصادی و جغرافیایی کاربرد دارد. امروزه وقتی صحبت از ذخایر میشود، ذهنها به سمت ذخایر استراتژیک ملی مانند نفت، گاز، معادن زیرزمینی و همچنین ذخایر طلای بانکهای مرکزی و پشتوانههای ارزی هدایت میشود که ضامن امنیت و بقای اقتصادی یک جامعه هستند.
در حوزه فرهنگ و ادبیات نیز، این واژه نمادی از آیندهنگری، عقلانیت و تدبیر است. انسان یا جامعهای که دارای ذخایر مادی و معنوی باشد، در برابر بحرانها و حوادث ناگهانی روزگار، تابآوری بیشتری از خود نشان میدهد و ثبات خود را حفظ میکند.