یعنی چه
الجذب در لغت به معنای کشیدن، جذب کردن، ربایش و تمایل دادن چیزی یا کسی به سوی خود است. این واژه در اصطلاحات گوناگون کاربرد دارد؛ در عرفان و تصوف، الجذب (یا همان جذبه) به حالتی گفته میشود که در آن خداوند با عنایت و رحمت خود، دل بنده را به سوی خویش میکشد و او را از خود بیخود میکند تا سیر و سلوک را سریعتر طی کند.
تلفظ
این کلمه با فتح جیم و سکون ذال به صورت «اَلْجَذْب» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه پنج حرفی «الجذب» یا معادلهای آن به عنوان پاسخ اصطلاحات مربوط به کشش و ربایش کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متنِ استفاده، واژه Attraction برای جاذبه و کشش، و واژه Absorption برای جذب فیزیکی یا مستغرق شدن در یک حالت استفاده میشود.
به عربی
واژه «الجذب» خود یک کلمه اصیل عربی از ریشه ثلاثی مجرد (ج-ذ-ب) است که همراه با حرف تعریف «ال» به صورت معرفه درآمده است.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی کلماتی مانند ربایش، کشش، مکش و در متون ادبی و عرفانی «دلربایی» یا «جذبه» هستند.
نماد چیست
در علوم طبیعی، این واژه نماد آهنربا (Magnet) یا نیروی گرانش زمین و آسمانهاست. در مباحث روانشناسی نوین و تفکر مثبت نیز نماد «ذهن آهنربایی» یا تعامل با کائنات در قانون جذب شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل الجذب
واژه «الجذب» یک اصطلاح اصیل عربی از ریشه (ج-ذ-ب) است که به زبان فارسی وارد شده و معنای لغوی آن کشیدن، ربایش و مایل کردن چیزی به سوی خود است. این کلمه در حوزههای مختلفی از جمله فیزیک و علوم طبیعی (به عنوان نماد گرانش و آهنربا) و همچنین در عرفان و تصوف (به معنای کشش درونی بنده به سوی پروردگار از طریق عنایت الهی) کاربرد چشمگیری دارد.
اگرچه خود کلمه «الجذب» یا مشتقات فعلی مستقیم آن در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند، اما در سالهای اخیر مباحث گستردهای تحت عنوان «قانون جذب در دیدگاه قرآن» مطرح شده است. پژوهشگران در این مباحث به آیاتی با مضامین شکرگذاری، فرکانسهای روحی انسان و قوانین تکوینی جهان استناد میکنند تا رابطهای میان مفاهیم نوین روانشناسی و آیات الهی تبیین کنند.