یعنی چه
واژهٔ «ذُرّیَّتَها» از ترکیب کلمهٔ «ذریه» (به معنی فرزندان و نسل) و ضمیر متصل «ها» (به معنی او/آن مؤنث) ساخته شده است. این کلمه برای اشاره به فرزندان، بازماندگان و نبیرههای یک زن یا یک پدیدهٔ مؤنث به کار میرود و نشاندهندهٔ تداوم نسل و دودمان است.
تلفظ
این کلمه با ضمه روی حرف ذال، تشدید و کسره روی حرف راء، تشدید و فتحه روی حرف یاء و فتحهی تاء تلفظ میشود: ذُرِّیَّتَها.
در جدول
کلمهٔ «ذریتها» دقیقاً از ۶ حرف (ذ - ر - ی - ت - ه - ا) تشکیل شده است و در مسابقات جدول کلمات به عنوان معادل عباراتی چون «فرزندان او» یا «نسل آن مؤنث» کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی برای بیان این مفهوم از واژههای هممعنی همراه با ضمیر مؤنث استفاده میشود.
به فارسی
در برگردان فارسی، این کلمه به صورت «فرزندانِ او»، «دودمانِ او»، «نسل و اَخلافِ او» معنا میشود. کلمات متضاد آن نیز «اسلاف»، «نیاکان» و «آباء» (پدران) هستند.
در قرآن
این ترکیب دقیق با همین ضمیر، در آیهٔ ۳۶ سورهٔ آل عمران از زبان مادر حضرت مریم نقل شده است: «...وَإِنِّی أُعِیذُهَا بِکَ وَذُرِّیَّتَهَا مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ»؛ یعنی: و من او و فرزندانش (نسلش) را از شیطان راندهشده در پناه تو قرار میدهم.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و معارف قرآنی، ذریه نماد ماندگاری نام و نشان، تداوم ایمان و هدایت در میان فرزندان و پیوستگی نسل بشر روی زمین محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ذریتها
واژهٔ «ذُرّیَّتَها» یک اصطلاح اصیل و فصیح عربی-قرآنی است که از ریشههای لغوی مختلفی مانند «ذرء» (آفریدن و پراکندن) یا «ذرر» (به نشانهی کوچکی و لطافت اولیه فرزندان) مشتق شده است. اتصال ضمیر مؤنث «ها» به انتهای آن، دایرهٔ معنایی واژه را به نسل و فرزندان یک فرد یا پدیدهٔ مؤنث محدود میکند.
شهرت و اهمیت ویژهٔ این کلمه به دلیل کارکرد ساختاری آن در آیهٔ ۳۶ سورهٔ مبارکهٔ آل عمران است؛ جایی که مادر حضرت مریم (ع) برای حفاظت از دخترش و نسل پاک او (که شامل حضرت عیسی (ع) نیز میشود) به خداوند پناه میبرد. از این رو، واژه مذکور بار معنایی بسیار مثبتی در جهت پاکدامنی و بقای ایمان دارد.
در زبان فارسی و فرهنگ لغات، این واژه ششحرفی به عنوان معادلی برای دودمان، اولاد، نبیرگان و بازماندگان شناخته میشود و در حل جداول کلمات متقاطع و درک مفاهیم متون دینی کاربرد فراوانی دارد.