معنی
ننو نوعی بستر، تختخواب یا گهوارهٔ آویزان است که معمولاً از پارچهٔ ضخیم، چرم یا بافت توری ساخته میشود. این وسیله را به وسیلهٔ طناب از دو طرف به دو درخت، ستون یا دیوار متصل میکنند تا در هوا معلق بماند و برای استراحت یا خواباندن کودک استفاده شود.
یعنی چه
این واژه در اصطلاح به هر نوع تخت روان و سبکی گفته میشود که میان دو نقطه محکم میشود و با ایجاد حرکت پاندولی و آرامشبخش، بستری مناسب برای خواب یا رفع خستگی در فضای باز و طبیعت فراهم میآورد.
مترادف
در زبان فارسی واژههای بانوج و گهواره نزدیکترین معانی را به ننو دارند.
متضاد
این کلمه به دلیل اسم ذات بودن متضاد مستقیم و واژگانی دقیق ندارد، اما از نظر کاربردی میتوان بسترهای ثابت روی زمین را مقابل آن دانست.
ریشه
واژه ننو ریشه در زبان فارسی دارد. برخی زبانشناسان آن را شکل دگرگونشده یا عامیانهای از واژه «بانو» (به معنی تخت روان) میدانند و برخی دیگر معتقدند این کلمه از اصوات کودکانه و لالایی مانند «ننه» و «لالا» گرفته شده و به مرور در معنی گهواره معلق تثبیت شده است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ رایج برای طناب یا گهواره آویزان میان دو درخت، کلمه «ننو» یا «بانوج» است.
به انگلیسی
معروفترین معادل بینالمللی این واژه کلمه Hammock در زبان انگلیسی است.
جمعبندی و توضیح کامل ننو
واژه «ننو» در زبان فارسی معرف یک ابزار سنتی و در عین حال مدرن برای استراحت است که ساختاری بسیار ساده دارد. این وسیله که از تکهای پارچه مقاوم یا تور به همراه دو رشته طناب تشکیل شده، با تعلیق میان دو نقطه، حس بیوزنی و آرامش را به فرد منتقل میکند. در فرهنگ عامه و ادبیات، ننو جایگاهی نوستالژیک دارد؛ از یک سو یادآور گهوارههای سنتی کودکان در خانههای قدیمی و روستایی است و از سوی دیگر امروزه به عنوان یکی از تجهیزات اصلی طبیعتگردی و کمپینگ برای رهایی از دغدغهها و تجربه خوابی آرام در دل طبیعت شناخته میشود.
از نظر زبانشناسی، اگرچه ننو متضاد ساختاری ندارد، اما مترادفات اصیلی چون «بانوج» دارد که همپوشانی معنایی کاملی با آن ایجاد میکنند. این کلمه با ساختار سه حرفی خود یکی از کلمات پرکاربرد در جدولهای کلمات متقاطع نیز به شمار میرود و مفهومی از سبک زندگی آرام و متصل به طبیعت را با خود حمل میکند.