یعنی چه
به گیاهانی گفته میشود که ساقه بلند و انعطافپذیری دارند و به دلیل عدم توانایی در ایستادن مستقل، با استفاده از پیچیدن ساقه، ریشههای چسبنده یا پیچکهای خود به دیوار، درختان یا داربستها متصل شده و به سمت نور بالا میروند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [گییاهْ هِ با-لا-رَ-وَنْ-دِه] است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، برای این مفهوم علاوه بر خود عبارت ۱۳ حرفی، واژههایی چون پیچک، لبلاب، ویره و تاک کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع ساقه و ساختار گیاه از واژههای متنوعی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این گروه از گیاهان عمدتاً از این واژهها استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی به این ساختار گیاهی واژههایی مانند گیاه رونده، پیچک، ویره (در اصطلاح تخصصی گیاهشناسی) و لبلاب اطلاق میشود.
نماد چیست
این گیاهان در نمادشناسی ملل و ادبیات، مظهر انعطافپذیری، پویایی، دلبستگی شدید و آغوش معشوق، و همچنین تلاش خستگیناپذیر برای عبور از موانع و رسیدن به نور (کمال و معنویت) به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل گیاه بالارونده
گیاه بالارونده به گروهی از گیاهان با ساقههای انعطافپذیر یا چوبی گفته میشود که به دلیل ساختار خاص خود قادر به ایستادن عمودی و مستقل نیستند. این گیاهان با سازگاری شگفتانگیز و با کمک ابزارهایی مانند پیچکها، ساقههای پیچنده یا ریشههای هوایی چسبنده، از ساختارهای مجاور مانند درختان، صخرهها و داربستها بالا میروند تا خود را به نور خورشید برسانند.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این اصطلاح با واژههایی چون پیچک و لبلاب گره خورده و در متون کهن مذهبی نیز به مصادیق داربستی آن مانند «معروشات» (تاک انگور) اشاره شده است. این گیاهان علاوه بر کاربرد گسترده در طراحی فضای سبز و زیباسازی عمودی محیطهای شهری، نمادی از پویایی، رشد تدریزی و سازگاری با شرایط محیطی محسوب میشوند.