معنی
بخشنده صفت فاعلی از مصدر بخشیدن است و به کسی اطلاق میشود که با سخاوت و گشادهدستی، مال، نعمت یا عفو خود را به دیگران ارزانی میدارد.
یعنی چه
این واژه در زبان عامه و ادبیات کلاسیک به دو مفهوم عمده اشاره دارد: اول سخاوت مادی و بخشش مال به نیازمندان، و دوم گذشت، عفو و چشمپوشی از خطای دیگران.
مترادف
برای حل جدول کلمات متقاطع، کلیدیترین کلماتی که به عنوان هممعنی بخشنده به کار میروند شامل کریم، وهاب، جواد، سخی و راد هستند.
تلفظ
این واژه بر وزن فاعلی بوده و از ترکیب بن مضارع «بخش» به همراه پسوند صفت فاعلی «ـَنده» تشکیل شده است.
به انگلیسی
بسته به اینکه جایگاه کلمه در متن به بخشندگی مادی اشاره داشته باشد یا بخشش گناه و تقصیر، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای آن وجود دارد.
به فارسی
بخشنده واژهای کاملاً ایرانی و پارسی باستان است که از ریشه اوستایی -baxš به معنی بهره و قسمت دادن میآید و واژههای دهشمند و راد معادلهای سره و اصیل آن هستند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و متون کهن، حاتم طایی مظهر و نماد مطلق سخاوت و بخشندگی به شمار میرود. همچنین در عرفان و ادبیات، خورشید و باران به دلیل بیدریغ تایید کردن بر همگان، نماد این صفت والا هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بخشنده در جدول
واژه بخشنده یکی از کلیدیترین و پرتکرارترین کلمات در جدول کلمات متقاطع است. طراحان جدول معمولاً بر اساس تعداد حروف، پاسخهای متفاوتی را از حلکننده میخواهند؛ کلماتی همچون «راد» (۲ حرفی)، «جواد» و «سخی» (۴ حرفی)، «کریم» (۴ حرفی) و «وهاب» (۴ حرفی با تشدید) رایجترین گزینهها برای این واژه هستند.
این اصطلاح ریشه عمیقی در زبان پارسی باستان و فرهنگ اسلامی دارد. در قرآن کریم، این صفت هم در قالب نامهای مبارکی چون الوهاب و الکریم (بخشندگی مادی) و هم در قالب صفتهای رحمن و رحیم (بخشایش و عفو گناهان) تجلی یافته است که در برگردانهای فارسی همگی به نوعی به مفهوم زیبای بخشندگی پیوند میخورند.