یعنی چه
واژه المعمور یک صفت مفعولی عربی است که وارد زبان فارسی شده و به معنای هر چیزی است که آباد، دایر، دارای جمعیت و رونق باشد و در چنگال ویرانی نیفتاده باشد. این کلمه در متون کهن به معنای پر و انباشته نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة روی الف و لام، سکون عین اول، و ضمه روی میم دوم به صورت «اَلمَعمور» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آباد»، «مسکون» یا «خانه فرشتگان در آسمان» کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی این واژه اسم مفعول از ریشه ثلاثی مجرد «ع م ر» (عمران و عمارت) است.
به فارسی
برابرهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههای آباد، دایر، پررونق، آراسته و جاLocationدار (مسکون) است که در برابر واژههای خراب و ویران قرار میگیرد.
در قرآن
این واژه تنها یک بار در قرآن کریم در آیه «وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ * وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ» به کار رفته که خداوند در آن به این خانهٔ آباد سوگند یاد کرده است.
نماد چیست
بیتالمعمور در روایات اسلامی نماد مسجدی در آسمانها همراستای کعبه است که هزاران فرشته در آن طواف میکنند. در دیدگاهی دیگر نماد خود کعبه پررونق و در ادبیات عرفانی نماد قلب آبادِ مؤمن به معرفت الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل المعمور
واژه «المعمور» ریشه در زبان عربی دارد و از مصدر عمران و عمارت گرفته شده است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در لغت به معنای هر مکان یا سازهای است که آبادان، دایر، پررونق و مسکونی باشد و در نقطه مقابل ویرانی و خرابی قرار میگیرد. در تاریخ ادبیات فارسی نیز گاه به معنای خزانه یا ظرف پر و انباشته از مال کاربرد داشته است.
بیشترین شهرت این واژه به دلیل کاربرد قرآنی آن در سوره طور به صورت ترکیب وصفی «بیتالمعمور» است. در فرهنگ و تفاسیر اسلامی، بیتالمعمور به عنوان خانهای محترم در آسمانها شناخته میشود که فرشتگان الهی مدام در آن به عبادت مشغولند و وجه تسمیه آبادانی آن نیز همین طواف و بندگی همیشگی است. این مفهوم در ادبیات عرفانی فارسی به زیبایی تغییر کاربری داده و به نمادی از قلب پاک و مصفای انسان مؤمن تبدیل شده است که با نور معرفت و اخلاص، تجدید بنا و آباد گشته است.