یعنی چه
بارفتن به نوعی شیشه کدر، نیمهشفاف، ضخیم و نقشدار (و گاهی ظروف بدل چینی) گفته میشود که نور را از خود عبور میدهد اما شفاف نیست و تلالؤیی شبیه به سنگ اوپال دارد. گلدانها و ظروف شیری، صورتی یا آبی روشن قدیمی قاجاری معمولاً از این جنس هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بارْفَتَن» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «شیشه مات»، «بلور ملایم»، «شیشه اوپالین» یا «نوعی ظرف عتیقه دوره قاجار» میآید و خود واژه دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این نوع شیشهها از اصطلاحات Opaline glass یا Milky glass استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی معادلهای «زجاج أوبالین» و «زجاج حلیبی» برای این مفهوم به کار میروند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و عتیقهشناسی ایران، ظروف بارفتن به عنوان نمادی از اصالت، تجمل دوران قاجار، و جهیزیههای ارزشمند و مجلل سنتی شناخته میشوند و ارزش نوستالژیک و مادی بالایی دارند.
جمعبندی و توضیح کامل بارفتن
واژه «بارفتن» یکی از اصطلاحات ظریف و قدیمی در صنایع دستی ایران است که برخلاف ظاهرش ربطی به فعل رفتن ندارد، بلکه ریشه در زبان فرانسوی داشته و در دوران قاجار وارد زبان فارسی شده است. این اصطلاح تخصصی به نوعی شیشه مات و نیمهشفاف با رنگهای ملایم مانند شیری، صورتی و آبی گفته میشود که تلالؤیی شبیه به سنگ اوپال دارد و برای ساخت ظروف تزیینی و گلدانهای لوکس استفاده میشده است.
از نظر تاریخی، در سفرنامه خسرو میرزای قاجار به سنتپترزبورگ در سال ۱۸۲۹ میلادی نیز به کارخانه «بارفتنسازی» اشاره شده که نشاندهنده قدمت ورود این واژه به ادبیات ایران است. امروزه ظروف بارفتن در میان مجموعهداران و علاقهمندان به اشیای عتیقه جایگاه ویژهای دارد و یادآور هنر شیشهگری سنتی و دکوراسیون خانههای اشرافی دوره قاجار است.